پیش بینی بحران هویت بر اساس دلبستگی آسیب پذیر و تروما دوران کودکی در نوجوانان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر دلبستگی آسیب پذیر و تروماهای دوران کودکی بر بحران هویت در نوجوانان بود. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی است که در آن ۱۸۱ نوجوان از مدارس شهرستان آق قلا به صورت نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های بحران هویت، دلبستگی آسیب پذیر و تروماهای دوران کودکی جمع آوری شد. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که هر دو متغیر دلبستگی آسیب پذیر و تروماهای دوران کودکی با بحران هویت در نوجوانان رابطه مثبت و معناداری دارند. به ویژه دلبستگی آسیب پذیر توان پیش بینی بحران هویت را داشت و تروماهای دوران کودکی نیز به طور افزایشی بر بحران هویت تاثیرگذار بودند. تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که این دو متغیر مجموعا قادر به پیش بینی ۳۳.۳% از تغییرات بحران هویت هستند. این یافته ها بر اهمیت تجربیات اولیه دوران کودکی و نوع روابط عاطفی در شکل گیری بحران هویت در نوجوانان تاکید دارند و می توانند مبنای طراحی مداخلات روانشناختی و پیشگیرانه در این زمینه قرار گیرند‎.‎

کلیدواژه ها:

بحران هویت ، دلبستگی آسیب پذیر ، تروماهای دوران کودکی ، نوجوانان