تحلیل رویکردهای نوین در مدیریت آموزشی پایه اول ابتدایی و تاثیر آن بر توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر رویکردهای نوین مدیریت آموزشی بر توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان پایه اول ابتدایی است. در این تحقیق از روش توصیفی-همبستگی با استفاده از ابزار پرسشنامه برای جمع آوری داده ها بهره گرفته شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۳۰ معلم و مدیر آموزشی مدارس ابتدایی در شهرستان اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. داده ها نشان دادند که رویکردهای نوین مدیریت آموزشی تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارند، به ویژه روش های یادگیری گروهی و مشارکتی در کلاس های درس منجر به تقویت مهارت های اجتماعی در دانش آموزان شدند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که رویکردهای نوین مدیریت آموزشی قادر به پیش بینی مهارت های اجتماعی دانش آموزان به میزان ۳۳.۳% هستند. همچنین، تحلیل ها نشان داد که ویژگی های دموگرافیک معلمان (مانند تجربه و نوع مدرسه) نیز بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاثیرگذار است. این پژوهش همچنین بر ضرورت استفاده از مداخلات آموزشی مبتنی بر رویکردهای نوین در مدارس تاکید می کند و پیشنهاد می دهد که معلمان می بایست در طراحی و اجرای برنامه های آموزشی، بر تقویت مهارت های اجتماعی و تعاملات گروهی تمرکز کنند. محدودیت های پژوهش شامل نمونه گیری محدود و استفاده از ابزارهای خوداظهاری است و تحقیقات آتی می توانند از روش های طولانی مدت و نمونه های متنوع تر برای بررسی دقیق تر این موضوع بهره برند.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوین مدیریت آموزشی ، مهارت های اجتماعی ، مدارس ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، توسعه حرفه ای معلمان