انقلاب یادگیری: تحول نظام های آموزشی برای قرن بیست ویکم - مطالعه ترکیبی در مدارس متوسطه شهر بوشهر

انقلاب یادگیری در قرن بیست ویکم به عنوان پارادایم نوین آموزشی، زمینه ساز تحولات بنیادین در نظام های آموزشی جهان محسوب می شود. این پژوهش با هدف شناسایی مولفه های کلیدی انقلاب یادگیری و تحلیل عوامل موثر بر تحول آموزشی در مدارس متوسطه شهر بوشهر انجام شده است. روش شناسی تحقیق مبتنی بر طرح ترکیبی توالی توضیحی است که در آن داده های کمی از ۳۸۴ دانش آموز و ۹۶ معلم گردآوری و با روش های آماری پیشرفته تحلیل شده اند. یافته های کمی نشان دهنده تفاوت معنادار بین روش های سنتی و نوین در توسعه مهارت های قرن ۲۱ است، به طوری که تفکر انتقادی (t = -۸.۴۵, p < ۰.۰۰۱, d = ۱.۲۱) و خلاقیت (t = -۷.۳۲, p < ۰.۰۰۱, d = ۱.۰۷) بهبود قابل توجهی نشان می دهند. تحلیل رگرسیون چندگانه تاثیر معنادار فناوری آموزشی (β = ۰.۳۴)، آموزش معلمان (β = ۰.۲۸) و رهبری مدرسه (β = ۰.۲۲) را بر موفقیت تحول آموزشی تایید می کند (R² = ۰.۵۶, p < ۰.۰۰۱). تحلیل کیفی مصاحبه ها پنج تم اصلی شامل تغییر نقش معلم (۲۸.۱%)، فناوری (۲۳.۸%)، ارزشیابی (۲۰.۰%)، انگیزش دانش آموز (۱۸.۱%) و چالش های اجرایی (۱۶.۳%) را شناسایی نمود. این مطالعه پیامدهای سیاستی مهمی برای طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر شواهد و توسعه چارچوب های عملیاتی تحول آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

انقلاب یادگیری ، تحول آموزشی ، مهارت های قرن ۲۱ ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی