بازشناسی مفهوم ارتباطات غیر کلامی در منابع اسلامی

سازمان ها برای پیشبرد روند اقدامات خود نیازمند تعامل انسان ها هستند. ارتباطات، کانال تعامل انسان ها با یکدیگر است که گاهی به صورت کلامی صورت می گیرد و گاهی به صورت غیرکلامی. ارتباطات غیرکلامی، بخش قدرتمند ارتباطات است و برخی بر این باورند که منشاء ارتباطات انسانی، ارتباطات غیرکلامی بوده است. در این مطالعه تلاش شده است با استفاده از منابع دینی، مفهوم ارتباطات غیرکلامی شناسایی شده، تا مدیران سازمان ها بتوانند بر اساس آن، شیوه های مطلوب ارتباطات غیرکلامی را در سازمان به کارگیرند. در این پژوهش پژوهش روش اکتشاف نظریه از منابع و متون دینی، که با طی کردن نه گام، صورت می گیرد؛ مورد استفاده قرار گرفته است. یافته های پژوهش گویایی این است که چهار نوع ارتباط غیرکلامی مورد تاکید آموزه های اسلامی است که عبارتند از ارتباط چهره ای، ارتباط چشمی، ارتباط کنش های جسمانی، و ارتباط عملی و نمایشی، که همه این موارد در چارچوب ضوابط و قواعد اسلامی دربردارنده ی نکات کاربردی و ارزشمندی است. توجه به این نکات در بهبود رفتار سازمانی کارکنان موثر است.

کلیدواژه ها:

ارتباطات غیرکلامی ، ارتباط چهره ، ارتباط چشم ، ارتباط کنش های جسمانی ، ارتباطات عملی