نقش فرجام اندیشی در تقویت مولفه های ساحت شناختی تربیت اخلاقی از منظر نهج البلاغه

هدف پژوهش حاضر تبیین نقش فرجام اندیشی در تقویت مولفه های ساحت شناختی تربیت-اخلاقی از منظر نهج البلاغه بود.این پژوهش از لحاظ هدف،بنیادی و از حیث روش توصیفی-تحلیلی می باشد.روش تحلیل داده ها،تحلیل مفهومی پیش رونده بوده است.در این پژوهش پنج مولفه ی مربوط به ساحت شناختی تربیت اخلاقی؛شناخت بهای وجودی انسان،واقع نگری،عبرت-آموزی،بصیرت افزایی و غفلت زدایی؛مورد بررسی قرار گرفتند و سپس مصادیق مرتبط با هر کدام با تاکید بر نقش فرجام اندیشی در تقویت آنها،از منظر نهج البلاغه،تبیین گردید.فرجام-اندیشی در کلام امام علی(ع)به عنوان اهرم موثری در کردار و گفتار انسان ها،در جهت تقویت و رشد ساحت شناختی تربیت اخلاقی مطرح است.فرجام اندیشی فرد را به مسئول بودن در قبال عاقبت افعالش رهنمون می سازد و او را برای پاسخگویی به نتایج اعمالش آماده می نماید.در اندیشه امام علی(ع)،فرجام اندیشی به معنای از بین بردن روح تلاش و امیدواری در انسان نیست،بلکه به معنای سازندگی و مراقبت پیوسته از اعمال و نیات می باشد و باعث می شود که انسان قدر و منزلت خود را بداند و با نگاه واقع بینانه،در اندیشه آخرت باشد و از تجربیات گذشته برای تصمیم گیری های آینده عبرت بگیرد و به انتخاب های آگاهانه تر و اخلاقی تر دست بزند و نسبت به کسب بصیرت جهت سیر در مسیر سعادت،قصور ننماید.لذا لازم است انسان با تاسی به آموزه های گرانقدر علوی،نسبت به تقویت باورهای اخلاقی و توجه به مقوله ی فرجام-اندیشی(که امری غیر قابل انکار است)؛در هر شرایطی وظیفه ی اخلاقی خود را بشناسند،تصمیم های درست بگیرند و از گرفتارشدن در انحرافات اخلاقی در امان بمانند.

کلیدواژه ها:

فرجام اندیشی ، تربیت اخلاقی ، ساحت شناختی ، نهج البلاغه