بررسی تاثیر مداخله آموزشی براساس مدل فرایند موازی توسعه یافته بر رفتارهای پیشگیری کننده از آسیب های خانگی کودکان زیر ۵ سال در بین مادران مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت شهر اراک

زمینه و هدف: سوانح و حوادث مهم ترین علت مرگ ومیر قابل پیشگیری کودکان در کشور هستند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخله آموزشی براساس مدل فرایند موازی توسعه یافته بر رفتارهای پیشگیری کننده از آسیب های خانگی کودکان زیر ۵ سال در بین مادران مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت شهر اراک انجام گرفت. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی بود که در سال ۱۴۰۲ بر روی ۷۰ نفر از مادران دارای کودک زیر ۵ سال در شهر اراک اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته مربوط به مدل فرایند موازی توسعه یافته شامل سازه آگاهی، حساسیت درک شده، شدت درک شده، اثربخشی درک شده، خودکارآمدی درک شده و رفتار طی دو مرحله، قبل و ۳ ماه بعد از چهار جلسه مداخله آموزشی جمع آوری شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی و کای اسکوئر با سطح معنی داری کمتر از ۰/۰۵ استفاده شد. یافته ها: میانگین سن مادران در گروه مداخله ۴/۳۸± ۳۳/۸۰ سال و در گروه کنترل ۸/۱۳± ۳۳/۸۳ سال بود. میانگین نمره آگاهی و سازه های مدل فرایند موازی توسعه یافته در بین گروه مداخله و کنترل قبل از آموزش تفاوت معنی داری نداشت، ولی پس از مداخله، میانگین نمره آگاهی (۰/۰۰۱>P)، سازه های مدل فرایند موازی توسعه یافته (۰/۰۰۱>P)، شدت درک شده (۰/۰۰۱=P)، اثربخشی (۰/۰۱۷=P)، خودکارآمدی (۰/۰۴۶=P)، تهدید (۰/۰۰۱>P)، کارآمدی درک شده (۰/۰۲۴=P) و رفتار (۰/۰۰۱=P) افزایش معنی داری نشان داد. در تعیین نقطه بحرانی، میانگین نمره گروه مداخله ۷۳۱/۰- به دست آمد و مادران در فرایند کنترل ترس قرار گرفتند. نتیجه گیری: تاثیر مدل فرایند موازی توسعه یافته در ارتقای آگاهی، تهدید و کارآمدی درک شده مادران دارای کودک زیر ۵ سال تایید شد شد و استفاده از این مدل در برنامه های آموزشی برای این گروه هدف توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Mothers ، Children ، Injuries ، Wounds ، مادران ، کودکان ، آسیب ها و زخم ها