بررسی فراوانی تشنج و صرع و عوامل همراه آن ها در مبتلایان با اختلالات روانی بستری در بیمارستان رازی تهران در سال ۱۴۰۱

زمینه و هدف: افزایش سن و ابتلا به بیماری های روانی به گونه ای می تواند میزان ابتلا به تشنج و صرع را تحت تاثیر قرار دهد. از این رو هدف از مطالعه حاضر بررسی فراوانی تشنج و صرع و عوامل همراه آن ها در مبتلایان با اختلالات روانی بستری در بیمارستان رازی تهران در سال ۱۴۰۱ بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع توصیفی مقطعی است و جامعه آماری به روش هدفمند شامل ۳۰۰ نفر از بیماران بستری در بیمارستان روان پزشکی رازی شهر تهران در سال ۱۴۰۱ در تمامی گروه های سنی بود و داده ها توسط آزمون همبستگی اسپیرمن محاسبه شدند و با استفاده از آزمون رگرسیون لاجستیک چندگانه، عوامل موثر بر میزان ابتلا به تشنج و صرع نیز بررسی شد. یافته ها: طبق نتایج، ۲۱ و ۵۹ درصد از سالمندان مبتلا به تشنج و صرع بودند، در حالی که ۱۳ و ۴۶ درصد از بیماران زیر گروه سنی ۶۰ سال ابتلا به تشنج و صرع داشتند. بین میزان ابتلا به صرع و تشنج با افزایش سن همبستگی معناداری وجود داشت و میزان ابتلا به صرع و تشنج در بین بیماران سالمند بیشتر از دیگر گروه های سنی بود (۰/۰۰۱P≤ ، ۱۵۰ N= ، ۸/۰ r= )، ( ۰۰۱/ ≥ ۰ P، ۱۵۰ n= ، ۶/۰ r= ) و همبستگی به دلیل عوامل مختلفی مانند بی سوادی ( ۲/۰ P= ، ۵/۱ OR = ) ، مرد بودن ( ۰/۰۵P>، ۲/۱ OR= ) و ابتلا به بیماری افسردگی (۰/۰۵P>، ۳/OR= ۳) است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، مردان سالمند بیشتر از زنان سالمند مبتلا به تشنج و صرع شده و عوامل مختلفی، مانند افزایش سن، بی سوادی و ابتلا به بیماری روانی افسردگی، میزان ابتلا به تشنج و صرع را در افراد مختل، افزایش خواهد داد که نیازمند توجه بیشتر به وضعیت روانی بیماران است.

کلیدواژه ها:

different group ages ، Psychiatric patients ، Epilepsy ، seizure ، تشنج ، صرع ، اختلالات روانی ، بستری