شناسایی مولفه های موثر بر فرزندآوری در کارکنان شبکه بهداشت و درمان: مطالعه کیفی

زمینه و هدف: زنان شاغل در مقایسه با همتایان خانه دار خود باروری کمتری دارند. یکی از راهبردهایی که زنان برای برقراری تعادل بین نقش شغلی و مادری خود انتخاب می کنند، کاهش تعداد فرزندان است. باتوجه به اهمیت موضوع، این مطالعه با هدف تبیین عوامل سوق دهنده و بازدارنده فرزندآوری در کارکنان بهداشت و درمان انجام شد. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه کیفی از نوع تحلیل محتوای متداول است که در سال ۱۴۰۳ در شبکه بهداشت و درمان شهرستان کوهدشت با مشارکت ۲۲ نفر از کارکنان انجام شد. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد و از مصاحبه فردی با راهنمای پرسش نامه نیمه ساختاریافته برای جمع آوری داده ها استفاده شد. در این مطالعه، داده ها با روش گرانهیم و لاندمن مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت و از نرم افزار مکس کیودا نسخه۱۰ جهت مدیریت داده های کیفی استفاده شد. یافته ها: پس از تجزیه وتحلیل مصاحبه ها، دو طبقه اصلی و ۱۱ طبقه فرعی به عنوان مولفه های تاثیرگذار در فرزندآوری کارکنان استخراج شد: مولفه های سوق دهنده (انتظارات جامعه از افراد، برآورده کردن نیازها و انگیزه ها، رشد و تکامل شخصیت، تشویقی های مناسب، استحکام بنیان خانواده و ایجاد امنیت در افزایش فرزندآوری)، و مولفه های بازدارنده (موانع شغلی والدین، عوامل فرهنگی، تجارب اولیه، عوامل اجتماعی و عوامل اقتصادی).  نتیجه گیری: براساس یافته های مطالعه حاضر دغدغه های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و شغلی مهم ترین موانع فرزندآوری در میان کارکنان هستند. بنابراین به کارگیری تدابیر لازم در جهت رفع موانع ذکرشده از قبیل ایجاد امنیت شغلی، تامین محلی به عنوان مهدکودک در محل کار کارکنان و تخصیص مرخصی استعلاجی به والدین در هنگام بیمار بودن فرزندان خردسال ضروری به نظر می رسد. همچنین توجه بیشتر به عوامل سوق دهنده به فرزندآوری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Reproduction ، Medical staff ، Health ، treatmen ، تولیدمثل ، کارکنان ، بهداشت ، درمان