رابطه سواد سلامت جنسی و فرزندآوری بین زنان متاهل واقع در سن فرزندآوری در شهر شیراز

زمینه و هدف: کاهش باروری در سال های اخیر از مهم ترین مسائل جمعیتی کشور به شمار می آید. شناخت متغیرهای تبیین کننده این کاهش می تواند به برنامه ریزی دقیق تر در زمینه جمعیت بینجامد. هدف این مطالعه بررسی رابطه سواد سلامت جنسی و فرزندآوری در بین زنان متاهل واقع در سن فرزندآوری در شهر شیراز بود. روش بررسی: مطالعه کمی حاضر از نوع مقطعی و همبستگی بود و در شهر شیراز و با استفاده از نمونه گیری طبقه بندی چند مرحله ای و تصادفی سیستماتیک و پرسش نامه استاندارد انجام شد. برای این منظور ۳۸۴ نفر از زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله شهر شیراز در سال ۱۴۰۳ پیمایش شدند. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. یافته ها: میانگین سن زنان ۳۵/۷ سال بود. ۵۰/۸ درصد زنان مورد بررسی تحصیلات دانشگاهی داشتند، ۶۱/۵ درصد خانه دار و ۷۴/۵ درصد آن ها فارس زبان بودند و ۵۰ درصد خود را به طبقه متوسط متعلق می دانستند. ۴۶/۹ درصد زنان از سواد بالای سلامت جنسی برخوردار بودند. تحلیل رگرسیون خطی نشان داد افزایش سواد سلامت جنسی (با بتای ۰/۰۰۴-) به کاهش معنی دار (۰/۰۰۸=P) تعداد فرزندان به دنیا آمده انجامیده است. نتیجه گیری: بخشی از کاهش باروری در ایران را می توان نتیجه افزایش سواد سلامت و مشخصا سواد سلامت جنسی زنان دانست. هر چند افزایش سواد سلامت جنسی با کاهش معنی دار فرزندآوری همراه بود، اما افزایش سواد سلامت جنسی می تواند به بهبود وضعیت سلامت عمومی زنان کمک کند. زنان با سواد سلامت جنسی بالاتر می توانند برنامه ریزی مناسب تری برای فرزندآوری داشته باشند و در زمان مناسب تعداد فرزند ایدئال خود را به دنیا بیاورند.

کلیدواژه ها:

Sexual health literacy ، Childbearing ، Women ، Iran ، سلامت جنسی ، فرزندآوری ، زنان ، ایران