پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس سرمایه های روان شناختی و ارزش های شخصی با نقش واسطه ای تمایز یافتگی خود در پرستاران بخش کرونا

زمینه و هدف: همه گیری ویروس کرونا منجر به تاثیر بر کیفیت زندگی پرستاران شد. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت زندگی براساس سرمایه های روان شناختی و ارزش های شخصی با نقش واسطه ای تمایزیافتگی خود، در پرستاران بخش کرونا بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش پرستاران بخش کرونای بیمارستان های شهر قم در سال ۱۴۰۰ بود. در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و ملاک های ورود و خروج ۱۶۲ پرستار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶)، پرسش نامه سرمایه های روان شناختی لوتانز (۲۰۰۷)، زمینه یاب ارزش های شخصی شوارتز (۲۰۰۶) و پرسش نامه تمایزیافتگی خود اسکورون و همکاران (۲۰۰۳) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر استفاده شد. همچنین برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. یافته ها: براساس یافته های پژوهش، متغیرهای سرمایه های روان شناختی و ارزش های شخصی دارای اثر مستقیم و معنادار بر کیفیت زندگی بوده و به ترتیب قادر به پیش بینی ۱۴ و ۱۵ درصد از کیفیت زندگی هستند. همچنین سرمایه های روان شناختی و ارزش های شخصی به واسطه نقش تمایزیافتگی خود به ترتیب ۱۵ و ۵۱ درصد کیفیت زندگی را تبیین کردند. نتیجه گیری: سرمایه های روان شناختی و ارزش های شخصی با نقش میانجی و همچنین بدون نقش میانجی تمایزیافتگی خود می توانند سبب افزایش کیفیت زندگی شوند.

کلیدواژه ها:

Quality of life ، COVID-۱۹ ، Nurses ، کیفیت زندگی ، کووید۱۹ ، پرستاران