ارتباط بین سطح هموگلیوبین گلیکوزیله و بروز ناهنجاری های قلبی در نوزادان و ارائه راهکارهای بهبود برنامه های پیشگیری و مراقبت های بهداشتی

زمینه و هدف دیابت بارداری یکی از شایع ترین عوارض دوران بارداری است که می تواند تاثیرات قابل توجهی بر سلامت مادر و جنین داشته باشد. کنترل ناکافی قند خون در اوایل بارداری با افزایش خطر ناهنجاری های مادرزادی، به ویژه ناهنجاری های قلبی در جنین مرتبط است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر سطح هموگلوبین گلیکوزیله در زنان باردار دیابتی بر بروز ناهنجاری های قلبی در نوزادان طراحی شد.  روش بررسی این مطالعه گذشته نگر بر روی ۸۴ زن باردار مبتلا به دیابت مراجعه کننده به بیمارستان حضرت معصومه (س) قم در سال های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ انجام شد. سطح هموگلوبین گلیکوزیله به عنوان شاخص کنترل دیابت در مادران ثبت شد و ناهنجاری های قلبی جنین از طریق اکوکاردیوگرافی بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری مناسب تحلیل شدند.  یافته ها: از ۸۴ شرکت کننده، ۴۲/۵ درصد دارای سطح هموگلوبین گلیکوزیله کمتر از ۸/۵ (دیابت کنترل شده) و ۵۷/۱ درصد دارای سطح هموگلوبین گلیکوزیله بالای ۸/۵ (دیابت کنترل نشده) بودند. در گروه با سطح هموگلوبین گلیکوزیله ≥ ۸/۵، نمره آپگار دقیقه ۵ به طور معناداری پایین تر بود (۰/۰۰۱= P). همچنین ناهنجاری های قلبی جنین در این گروه به طور معناداری بیشتر بود (۱۵/۵ درصد در مقابل ۲/۴ درصد، (۰/۰۰۱= P)، با این حال در بررسی انواع خاص ناهنجاری های قلبی عروقی، تفاوت معناداری بین ۲ گروه مشاهده نشد (P > ۰/۰۵).  نتیجه گیری: کنترل ضعیف قند خون (سطح هموگلوبین گلیکوزیله ≥ ۸/۵) در مادران باردار مبتلا به دیابت قبل از بارداری، به طور معناداری با افزایش خطر ناهنجاری های قلبی جنین و کاهش نمره آپگار دقیقه ۵ مرتبط است. این یافته ها تاکید می کنند کنترل دقیق گلیسمی در ۳ ماهه اول بارداری نقش کلیدی در پیشگیری از عوارض جنینی دارد. بهبود برنامه های پیشگیری و مراقبت های بهداشتی، از جمله آموزش، غربالگری زودهنگام و استفاده از فناوری های نوین، می تواند به کاهش خطرات مرتبط با دیابت در بارداری کمک کند.

کلیدواژه ها:

Diabetes ، HbA۱c ، Congenital heart defects ، Fetal echocardiography ، Glycemic control ، دیابت ، هموگلوبین گلیکوزیله ، ناهنجاری های قلبی جنین ، اکوکاردیوگرافی جنین ، کنترل گلیسمی