بررسی میزان و عوامل موثر بر افسردگی، اضطراب و استرس در طی همه گیری کووید-۱۹ در مجموعه شاغلین مراکز بهداشتی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی قم

زمینه و هدف: همه گیری کووید-۱۹ علاوه بر چالش های بهداشتی، تاثیرات عمیقی بر سلامت روان کادر درمان، به ویژه کارکنان مراکز بهداشتی داشت. این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع افسردگی، اضطراب و استرس و عوامل مرتبط در میان شاغلین مراکز بهداشتی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی قم در سال ۱۴۰۱ انجام شد. روش بررسی: این پژوهش مقطعی تحلیلی با مشارکت ۱۵۰ نفر از کارکنان مراکز بهداشتی قم انجام شد. نمونه گیری به روش چندمرحله ای تصادفی انجام و داده ها با استفاده از پرسش نامه استاندارد DASS-۲۱ و فرم اطلاعات جمعیت شناختی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با آزمون های کای اسکوئر، همبستگی اسپیرمن و کندال در نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. یافته ها: شیوع اضطراب بسیار شدید (۵۲ درصد و افسردگی متوسط (۵۲/۷ درصد) به طور قابل توجهی بالا بود. مردان افسردگی بسیار شدید بیشتری نسبت به زنان داشتند (۶۰ درصد در مقابل ۲۰ درصد، ۰۰۱/۰=P) ساعات کار اضافی با افزایش اضطراب بسیار شدید مرتبط بود (۹۰ درصد در گروه ۴-۸ ساعت، ۰/۰۳۷=P). سطح تحصیلات بالاتر با کاهش اضطراب (۰/۰۳۷=P) و استرس (۰/۰۱۱=P) همراه بود. نتیجه گیری: یافته ها نشان دهنده شیوع بالای اختلالات روانی در کادر درمان، به ویژه اضطراب بسیار شدید است. عوامل سازمانی، جنسیت و تحصیلات نقش کلیدی در سلامت روان این گروه دارند. طراحی برنامه های غربالگری منظم و مداخلات حمایتی هدفمند برای کاهش بار روانی در بحران های آینده ضروری است.

کلیدواژه ها:

COVID-۱۹ ، Mental Health ، Health personnel ، Depression ، Anxiety ، Stress ، کووید-۱۹ ، سلامت روان ، پرسنل بهداشتی-درمانی ، افسردگی ، اضطراب ، استرس