<span lang="FA">کانی شناسی و زمین شیمی کرومیت در مجموعه افیولیتی نایین

سکانس گوشته ای افیولیت نایین در میکروپلیت شرقی ایران مرکزی قرار دارد. این سکانس در بسیاری از مناطق از هارزبورژیت، دونیت، غلاف های کرومیتیت و لرزولیت تشکیل شده و حاوی مجموعه کانی های اصلی الیوین، ارتوپیروکسن، کلینوپیروکسن و کرومیت می باشد. کرومیت های مورد مطالعه به دو دسته کروم بالا(Cr#>۰.۶) و آلومینیوم بالا (Cr#<۰.۶, Al۲O۳≈۱۷.۵%wt) طبقه­بندی می شوند. نمودارهای تمایز دوتایی و سه تایی نشان می دهد که کرومیت های کروم بالا در میدان بونینیتی واقع می شوند، اما کرومیت های با Al بالا بیشتر به پریدوتیت های آبیسال و محدوده ی پشته های میان اقیانوسی نزدیک هستند. مقدار بالای Cr# در کرومیت های دونیت و کرومیتیت نشان می دهد که ماگماتیسم بونینیتی با منیزیم بالا نقش اصلی را در تولید این سنگ ها ایفا می کند. به نظر می رسد که هارزبورژیت های آلومینیوم بالا از مخلوطی از مذاب­های بونینیت- مورب سرچشمه گرفته باشند. کرومیت های مورد مطالعه، محدوده پریدوتیت های زون سوپراسابداکشن (فرافرورانش-SSZ) را با تمایل به سمت محیط های مورب اشغال می کنند. با توجه به ویژگی های سوپراسابداکشنی این مجموعه از افیولیت ها، می توان نتیجه گرفت که سیالات آبدار با محتوای فوگاسیته اکسیژن بالا و اشتقاق یافته از یک صفحه فرورانده، نقش مهمی در فرآیندهای تکاملی افیولیت نایین ایفا کرده اند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که دو نوع مذاب در ایجاد مجموعه سنگ های افیولیتی حاوی کرومیت در منطقه مورد بررسی دخالت دارند: یکی مذاب های با ویژگی مورب که از یک محیط قوسی منشا می گیرند و دیگری مذاب های مرتبط با زون سوپراسابداکشن.

کلیدواژه ها:

افیولیت ، مورب ، آبیسال ، ایران مرکزی