<span lang="AR-SA">مطالعات بافتی، تجزیه عنصری و مدل دولومیتی شدن سازند شهبازان (ائوسن) در یک برش از یال شمالی تاقدیس کبیرکوه، جنوب باختر دره­ شهر

به منظور بررسی و درک مدل دولومیتی شدن سازند شهبازان در جنوب ‍باختر دره­شهر یک برش چینه شناسی به ضخامت ۶۵ متر، واقع در یال شمالی تاقدیس کبیرکوه انتخاب و مورد مطالعه و نمونه برداری قرار گرفت. سنگ­شناسی این سازند دولومیت و سنگ­آهک دولومیتی است. مطالعات سنگ­شناسی بر روی بافت دولومیت­ها منجر به شناسایی چهار گروه از دولومیت­ها (دولومیت­های خیلی ریزبلور، دولومیت­های متوسط بلور، دولومیت­های درشت­بلور و دولومیت­های بسیار درشت­بلور پر کننده شکستگی­ها و حفرات سنگ) گردید. حفظ بافت­های اولیه رسوبی، نظیر اینتراکلست­ها، لامینه­های جلبکی و فابریک فنسترال، عدم فسیل و کانی­های تبخیری و همچنین نبود فرآیندهای دیاژنتیکی تاخیری، بیانگر مدل جزرومدی برای دولومیت­های خیلی ریزبلور اولیه است. تمرکز عناصر فرعی آهن و منگنز در دولومیت های اولیه کمترین مقدار را دارد، در حالی که تمرکز این عناصر در دولومیت­های ثانویه بیشترین مقدار را دارد. همچنین تمرکز عناصر فرعی دیگر نظیر استرانسیم و سدیم در دولومیت­های اولیه بیشترین مقدار می­باشد در صورتی که تمرکز این عناصر در دولومیت­های ثانویه کم­ترین مقدار است که این موضوع دلالت بر محیط دیاژنزی تدفینی کم عمق تا متوسط و عمیق برای دلومیت­های ثانویه دارد. بر پایه مطالعات زمین­شیمی عنصری بر روی عناصر اصلی کلسیم و منیزیم و عناصر فرعی آهن، منگنز، سدیم و استرانسیم برای دولومیت­های مورد مطالعه و همچنین مطالعات بافتی بر روی دولومیت­های شناسایی شده، می­توان مدل دولومیتی شدن سازند را به مدل جزرومدی، تراوش و سپس دفن کم عمق تا متوسط و عمیق نسبت داد.

کلیدواژه ها:

سازند شهبازان ، تجزیه عنصری ، دولومیت ، مدل جزرومدی ، زاگرس