اندازه قطر ذرات در خاکهای مورد مطالعه %۲۸-۱۲ ماسه، %۴۰-۳۱ سیلت و % ۴۸-۳۲ رس میباشد و تفاوت قابلتوجهی در ترکیب دانهبندی خاکهای کشاورزی و غیرکشاورزی وجود ندارد. بررسی غلظت عناصر بالقوه سمی (Cd، Co، Cr، Cu، Ni، Pb و Zn) در خاکهای آلوده و غیرآلوده به کودهای کشاورزی گلخانههای شهرستان اشکذر نشان میدهد که فعالیتهای کشاورزی موجب افزایش تمرکز این عناصر در خاکها شده است؛ به طوری که سطح مجاز اکثر عناصر بیش از سطح بهینه و سازمان محیط زیست کشور میباشد و افزایش آن در خاکهای آلوده موجب افزایش معیارهای سنجش آلودگی همچون شاخص زمینانباشت، شده است. میزان دسترسپذیری زیستی عناصر بالقوه سمی از روش DTPA برای همه عناصر در خاکهای آلوده، به طور مشخص بالاتر از خاکهای غیرآلوده (نمونههای ASH-۲ و ASH-۱۰) میباشد. تغییرات افزایش دسترسپذیری زیستی این عناصر در نمونههای مختلف نیز متفاوت است. بالاترین میزان دسترسپذیری زیستی عناصر Cd، Co و Zn در نمونه ASH-۱ مشاهده میشود، درحالیکه نمونه ASH-۸ بیشترین مقادیر دسترسپذیریزیستی فلزات سنگین Cr، Cu، Ni و Pb را دارا میباشد.TOC و pH محیط یکی از جمله عوامل اساسی در گونهزایی، تحرک، واکنش و دسترسپذیری زیستی فلزات سنگین محسوب میگردد. تمام خاکهای منطقه دارای pH بالای هفت (۱۵/۷ تا ۷۴/ ۸ تا حدودی قلیایی) بوده و میزان pH در خاکها آلوده (کشاورزی) به تدریج کاهش مییابد تا اینکه در نمونه ASH-۸ به کمترین مقدار (۱۵/۷) میرسد. دامنه تغییرات TOC محدود میباشد و روند تغییرات pH و TOC در نمونههای مورد مطالعه تقریبا عکس یکدیگر بوده، به طوری که با افزایش TOC، pH به طور نسبی کاهش مییابد؛ و رابطه معنیداری بین pH و تمرکز فلزات سنگین وجود دارد.
استادیار گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :