تحلیل روند توسعه انرژی های تجدیدپذیر در جهان مطالعه تطبیقی ایران و ترکیه

گذار جهانی به سمت انرژی های پاک در پاسخ به افزایش تقاضای انرژی، محدودیت منابع فسیلی و ضرورت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای توسعه انرژی های تجدیدپذیر را به یکی از اولویت های اصلی نظام های انرژی تبدیل کرده است. کاهش هزینه فناوری های خورشیدی و بادی، پیشرفت سامانه های ذخیره سازی و توسعه زیرساخت های شبکه روند این گذار را در سال های اخیر شتاب بخشیده است. بر اساس گزارش آژانس بین المللی انرژی های تجدیدپذیر (IRENA)، ظرفیت نصب شده انرژی های تجدیدپذیر جهان در پایان سال ۲۰۲۵ به حدود ۵۱۴۹ گیگاوات رسیده و در این سال ۶۹۲ گیگاوات ظرفیت جدید به ظرفیت جهانی افزوده شده است که خورشیدی و بادی بیشترین سهم را داشته اند، همچنین انرژی های تجدیدپذیر در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۴ درصد از تولید برق جهان را تامین کرده اند. در این پژوهش روند توسعه انرژی های تجدیدپذیر در جهان، ترکیب فناوری ها، چشم انداز توسعه تا سال ۲۰۳۰ و مهم ترین سیاست ها و چالش های پیش رو بررسی شده است. علاوه بر این وضعیت ایران و ترکیه به عنوان دو کشور منطقه با ظرفیت های قابل توجه انرژی تجدیدپذیر مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد ترکیه با اتکا بر سیاست های حمایتی، مناقصه های رقابتی، توسعه شبکه و جذب سرمایه گذاری رشد قابل توجهی در ظرفیت تجدیدپذیر خود ایجاد کرده است؛ در حالی که ایران باوجود برخورداری از پتانسیل بالای خورشیدی و بادی همچنان با سهم پایین تجدیدپذیرها در سبد برق مواجه است. یافته ها بر اهمیت ثبات سیاست گذاری، سازوکارهای اقتصادی موثر، توسعه شبکه و تسهیل سرمایه گذاری برای بهره گیری از ظرفیت های تجدید پذیر تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

انرژی های تجدیدپذیر ، انرژی خورشیدی ، انرژی بادی ، گذار انرژی ، سیاست انرژی