استخراج کننده آب اتمسفر با سیستم های تجدیدپذیر و خورشیدی برای گذر از بحران آب در ایران

کمبود آب شیرین امروزه به یکی از جدی ترین چالش های جهانی تبدیل شده و زندگی بیش از دو میلیارد نفر را تحت تاثیر قرار داده است. ایران نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در منطقه خشک و نیمه خشک به شدت با بحران آب دست و پنجه نرم می کند. در چنین شرایطی استخراج آب از هوای اطراف با بهره گیری از انرژی خورشیدی و سایر منابع تجدیدپذیر به عنوان یک راهکار نوین و غیرمتمرکز برای تامین آب شیرین مطرح شده است. در این مقاله با روشی تحلیلی مروری دو فناوری پیشرو در این زمینه بررسی شده اند: نخست، سیستمی که توسط گروهی از پژوهشگران دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله طراحی شده و بر پایه ی پل های انتقال جرم کار می کند و دوم رویکردی که بر انتقال جرم در فرایند جذب تاکید دارد و توسط تیم دیگری ارائه شده است. هدف اصلی، ارزیابی قابلیت اجرای این دو فناوری در اقلیم های گوناگون ایران است. بررسی های انجام شده نشان می دهد که سیستم های خورشیدی استخراج آب از هوا در مناطق مرطوب شمالی مانند بابلسر و رامسر و حتی در مناطق نیمه خشک مثل تهران عملکرد امیدوارکننده ای دارند. برای نمونه سیستم غیر فعال اول در رطوبت ۹۰ درصد توانسته به نرخ تولید ۰.۶۵ لیتر آب در هر متر مربع در ساعت دست یابد و حتی در رطوبت ۴۰ درصد نیز به کار خود ادامه دهد. رویکرد دوم نیز با هدایت هدفمند مولکول های آب درون یک بستر جاذب امکان تولید پیوسته آب را بدون نیاز به جابه جایی مکانیکی فراهم می کند. یافته ها نشان می دهد که با بهینه سازی ساختار و استفاده از انرژی های پاک می توان از این فناوری ها برای تامین آب آشامیدنی و آبیاری در مناطق دورافتاده و کم آب ایران بهره برد.

کلیدواژه ها:

استخراج آب از اتمسفر ، انرژی خورشیدی ، انتقال جرم ، جاذب های رطوبتی ، بحران آب در ایران ، سیستم های غیر متمرکز تامین آب