ارزیابی ترجمه انصاریان و آیتی از تصویرسازی گناه در صحیفه سجادیه از منظر استعاره های مفهومی

استعاره مفهومی رویکردی نوظهور در پژوهش های زبان شناسی شناختی می باشد که منجر به ساختار بخشی و مفهوم سازی مفاهیم انتزاعی موجود در ذهن بشر می شود. این مفهوم سازی از طریق مجموعه انطباق های موجود میان دو حوزه مفهومی صورت می گیرد. این پژوهش با هدف بررسی استعاره های مفهومی در حوزه «گناه» در صحیفه سجادیه، و همچنینی بررسی عملکرد مترجمان انصاریان و آیتی در نحوه بازتاب آن، برآن است تا با تکیه بر اصول این رویکرد، که از سوی لیکاف و جانسون مطرح شده است، به نحوه تصویرسازی این مفهوم و رابطه آن با حوزه های مبدا مطرح شده برای آن بپردازد؛ لذا با روش تحلیلی-توصیفی استعاره های مفهومی یافت شده در حوزه مفهوم«گناه» را در صحیفه سجادیه، مورد بررسی قرارداده است. از این رو در آغاز نمونه های یافت شده را بر اساس حوزه های مبدا ونام نگاشت های مرتبط با آن تفکیک کرده، سپس به بررسی چگونگی عینیت بخشی این مفهوم و برگردان آن از سوی مترجمان پرداخته است. نتایج این بحث و بررسی حاکی از آن است که مفهوم «گناه» از طریق نام نگاشت هایی چون گناه بار است، گناه آتش است، گناه بیماری است، گناه انسان است و گناه حجم است، تصویرسازی شده است. رابطه ای که میان حوزه های مبدا و این مفهوم انتزاعی برقرار است، بدین صورت است که اصل بهره برداری و برجسته سازی در استعاره های مفهومی، منجر شده جنبه ها و پیامدهای منفی هر دو حوزه برای انسان نمود بیشتری پیدا کند. مترجمان نیز در انتقال عبارات مدنظر گاها به زبان مبدا وفادار بوده وگاهی نیز به زبان مقصد، با این وجود میزان موفقیت مترجمان را می توان یکسان دانست.

کلیدواژه ها:

استعاره مفهومی ، صحیفه سجادیه ، مفهوم گناه ، نقد ترجمه ، انصاریان و آیتی