Predicting self-injurious Behaviors Based on Difficulty in Emotion Regulation and Self-compassion in Adolescents

زمینه و هدف رفتار خودآسیب رسان یکی از نگرانی های مهم در سلامت روان نوجوانان است، لذا بررسی عوامل پیش بینی کننده آن حائز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی خودآسیب رسانی براساس دشواری در تنظیم هیجان و شفقت خود در نوجوانان انجام شد.  روش پژوهش این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان سنین ۱۴تا ۱۸ سال شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. نمونه ای به حجم ۵۰۰ نفر (۲۷۴ دختر و ۲۲۶ پسر) و به روش خوشه ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسش نامه های خودآسیب رسانی کارکردی (کلونسکی و گلن، ۲۰۰۹)، شفقت به خود (ریس و همکاران، ۲۰۱۱)، و دشواری در تنظیم هیجان (جوربرگ و همکاران، ۲۰۱۶) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره در نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل شدند.  یافته ها مطابق نتایج، دشواری در تنظیم هیجان و مولفه های آن شامل فقدان وضوح هیجانی، دشواری در درگیری رفتارهای معطوف به هدف، دشواری در کنترل رفتار تکانشی، دسترسی محدود به راهبردهای تنظیم هیجان و پاسخ هیجانی پذیرفته نشده، به طور مثبت خودآسیب رسانی را پیش بینی کردند. نمره کلی شفقت خود و مولفه های آن شامل مهربانی به خود، تجارب مشترک انسانی، همانندسازی افراطی و ذهن آگاهی به طورمنفی خودآسیب رسانی را پیش بینی کردند و قضاوت به خود و انزوا به طور مثبت خودآسیب رسانی را پیش بینی کردند. نتیجه گیری یافته ها نقش مهم دشواری در تنظیم هیجان و شفقت خود در پیش بینی خودآسیب رسانی نوجوانان را مشخص کرد. مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای کاهش خودآسیب رسانی در نوجوانان می توانند بر بهبود مهارت های تنظیم هیجان و تقویت شفقت به خود، متمرکز  شوند.

کلیدواژه ها:

Emotion regulation ، Self-compassion ، Self-injurious behavior ، Adolescents ، خودآسیب رسانی ، دشواری در تنظیم هیجان ، شفقت خود ، نوجوانان