بررسی و نقد توالی و روابط پیش نیازی متون نظم و نثر در برنامه درسی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی

هدف مقاله حاضر، بررسی و ارزیابی منطق آموزشی حاکم بر توالی و روابط پیش نیازی متون نظم و نثر در برنامه درسی دوره کارشناسی زبان و ادبیات فارسی است . پژوهش با روش اسنادی–کتابخانه ای و رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. بدین منظور تمامی واحدهای متون نظم و نثر در بخش دروس الزامی و اختیاری بررسی و ۱۲ مورد نیازمند نقد تشخیص داده شد. اطلاعات مربوط به واحدهای درسی با تکیه بر جدول ها و بخش تفصیلی برنامه فراهم آمده است. یافته های مقاله نشان می دهدکه توالی و روابط پیش نیازی واحدهای متون نظم و نثر در برخی موارد از الگویی کلی و شماره محور پیروی می کند و با کاستی هایی همراه است که مهم ترین آن ها عبارتند از: ناسازگاری ترتیب ارائه واحدهای درسی با توالی تاریخی و تکوینی متون ؛ مناسب نبودن واحد پیش نیاز، برای ورود به درس اصلی؛ همخوانی نداشتن پیش نیاز تعیین شده با محتوا، ژانر و سبک ادبی درس اصلی و تناسب نداشتن هم سطح دشواری پیش نیاز تعریف شده با درس اصلی. این مقاله با رویکردی نظام مند بر ضرورت بازنگری در برنامه درسی، تاکید دارد و می کوشد، کاستی های این بخش از برنامه موجود را با تکیه بر الزامات علمی- آموزشی رشته زبان و ادبیات فارسی و نیز اصول برنامه نویسی درسی بازنمایی کند و با ارائه پیشنهادهایی سازنده، زمینه ای مناسب برای اصلاح و بهبود آن فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

نقد برنامه درسی ، سرفصل آموزشی ، کارشناسی زبان و ادبیات فارسی ، آسیب شناسی آموزشی