تحلیل کانونی راهبردهای مقابله با درد بر اساس حساسیت اضطرابی و کنترل توجه

زمینه: درد یک احساس ناخوشایند است که با آسیب واقعی یا بالقوه در ارتباط است. درد انسان را از آسیب آگاه می کند و می تواند روی کیفیت زندگی فردی و اجتماعی تاثیر بگذارد، همچنین درد یک همراه همیشگی برای انسان است. پس همواره انسان به دنبال راه هایی هست که بتواند درد را کاهش داده و آن را قابل تحمل کند. با توجه به اهمیت موضوع مدیریت درد و تاثیرات جسمی، روانی و اجتماعی که می تواند بر روی افراد باقی بگذارد، پژوهش حاضر به تحلیل کانونی رابطه راهبردهای مقابله با درد بر اساس حساسیت اضطرابی و کنترل توجه در افراد می پردازد. روش: مطالعه حاضر توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه تبریز در سال ۱۴۰۲ بودند که با روش نمونه گیری در دسترس، ۱۷۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های حساسیت اضطرابی ریس و پترسون (ASI)، راهبردهای مقابله با درد روزنشتاین و کیفی (CSQ) و پرسشنامه ی کنترل توجه دیبری و رید (ACS) استفاده شد. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و همبستگی کانونی با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحلیل کانونی یک مجموعه معنادار بین راهبردهای مقابله با درد با حساسیت اضطرابی و کنترل توجه نشان داد که ۰/۳۷ r= می باشد. مجذور همبستگی نیز برابر ۰/۱۳می باشد که نشان می دهد با کنترل توجه و حساسیت اضطرابی ۱۳ درصد از راهبردهای مقابله با درد را پیش بینی می کنند. نتیجه گیری: بنابراین یافته ها حاکی از آن است که راهبردهای مقابله با درد از کنترل توجه و حساسیت اضطرابی تاثیر می پذیرند و لازم است در تفسیر راهبردهای مقابله با درد به حساسیت اضطرابی و کنترل توجه افراد پرداخت.

کلیدواژه ها:

"حساسیت اضطرابی" ، "کنترل توجه" ، "راهبردهای مقابله با درد"