پیش بینی نشانه های اختلال پرخوری عصبی و بدریخت انگاری بدن بر اساس ترومای دوران کودکی : نقش واسطه انعطاف پذیری روان شناختی و شفقت ورزی به خود

چکیده                                                                                                                                     زمینه و هدف: نوجوانان دارای تجربه تروما در زمان کودکی، در معرض خطر زیاد ابتلا به اختلالات روان پزشکی، مانند اختلالات پرخوری عصبی و بدریخت انگاری بدنی هستند. مطالعه حاضر با هدف پیش بینی نشانه های اختلال پرخوری عصبی و بدریخت انگاری بدن براساس ترومای دوران کودکی با میانجی گری انعطاف پذیری روان شناختی و شفقت ورزی به خود در دختران ۱۶ تا ۲۴ سال انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی و از نوع هم بستگی و با تکیه بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دختران مقطع سنی ۱۶ تا ۲۴ سال شهر های میبد و اردکان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند و از طریق نمونه گیری در دسترس ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس های ترومای دوران کودکی (CTQ) برنشتاین (۲۰۰۳)، پرسش نامه شدت پرخوری یا شکم بارگی گورمالی (۱۹۸۲)، پرسش نامه وسواس فکری عملی ییل براون (BDD_YBOCS)، مقیاس انعطاف پذیری روان شناختی بوند و همکاران (۲۰۰۷) و مقیاس خودشفقتی ریس (۲۰۱۱) استفاده شد. داده های گردآوری شده با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و نرم افزار Amos نسخه ۲۴ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج معادلات ساختاری نشان داد که ترومای دوران کودکی در اختلال پرخوری عصبی و بدریخت انگاری بدنی اثر مثبت و مستقیم دارد. آثار نتایج غیرمستقیم نشان داد که خودشفقت ورزی در رابطه ترومای کودکی و اختلال بدریخت انگاری بدن (۰۰۱/۰P=، ۲۷/۰β=) و پرخوری عصبی (۰۰۱/۰P=، ۱۳/۰=β) نقش میانجی ایفا می کند همچنین، انعطاف پذیری روان شناختی در ارتباط با ترومای دوران کودکی و بدریخت انگاری بدنی نقش میانجی ایفا می کند (۰۰۱/۰P=، ۲۸/۰=β). نتیجه گیری: نتایج نشان داد افزایش انعطاف پذیری روان شناختی و بهبود خودشفقت ورزی نقش واسطه ای مهمی در کاهش نشانه های اختلالات پرخوری عصبی و بدریخت انگاری بدن ناشی از تجربه ترومای دوران کودکی دارند. بنابراین، پیشنهاد می شود کارگاه هایی با هدف افزایش خودشفقت ورزی و انعطاف پذیری روان شناختی در میان جوانان و نوجوانان برگزار شود.

کلیدواژه ها:

Body dysmorphic disorder ، psychological resilience ، bulimia nervosa ، childhood trauma ، self-compassion ، اختلال بدریخت انگاری بدن ، انعطاف پذیری روان شناختی ، پرخوری عصبی ، ترومای دوران کودکی ، شفقت ورزی به خود