رابطه بین ارضای نیازهای عاطفی-جنسی با رضایت زناشویی زوجین: با نقش واسطه ای تمایز یافتگی خود و خودکارآمدی جنسی در شهرستان قشم

زمینه و هدف: کیفیت روابط عاطفی و جنسی در پایداری زندگی زناشویی نقش تعیین کننده ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ارضای نیازهای عاطفی جنسی با رضایت زناشویی زوجین، با نقش واسطه ای تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی انجام شد. مواد و روش ها: روش این پژوهش توصیفی هم بستگی بر مبنای معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمام زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان قشم در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. بر مبنای دیدگاه کلاین (۲۰۱۶)، در مدل یابی معادلات ساختاری برای دستیابی به برآوردهای پایا، به ازای هر پارامتر آزاد، دست کم ده نفر یا حداقل دویست نمونه لازم است. ازاین رو، در پژوهش حاضر، نمونه ای متشکل از ۲۷۰ نفر از افراد متاهل (زوجین) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. شرکت کنندگان پرسش نامه های رضایت زناشویی انریچ (۲۰۰۶)، نیازهای عاطفی جنسی شهبازفر، زارعی، حاجی علیزاده و درتاج (۱۴۰۰)، تمایزیافتگی خود اسکورون و فریدلندر (۱۹۹۸) و خودکارآمدی جنسی (وزیری و لطفی کاشانی، ۱۳۹۲) را تکمیل کردند. تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و Amos نسخه ۲۴ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که ضرایب مسیرهای مستقیم ارضای نیازهای عاطفی جنسی به تمایزیافتگی خود (۵۵/۰β=، ۰۰۴/۰P=)، خودکارآمدی جنسی و رضایت زناشویی، همچنین ضرایب مسیر مستقیم خودکارآمدی جنسی و رضایت زناشویی (۵۵/۰β=، ۰۰۴/۰P=)، تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی به سمت رضایت زناشویی (۵۵/۰β=، ۰۰۴/۰P=)، معنی دار بود. نتایج آثار غیرمستقیم نیز نشان داد که تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی در این مدل نقش میانجی گری دارد (۰۰۵/۰P<). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که ارضای نیازهای عاطفی-جنسی از طریق تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر رضایت زناشویی تاثیر دارند. همچنین تمایزیافتگی خود و خودکارآمدی جنسی نقش میانجی گری دارد و می تواند هدف مداخلات موثر برای بهبود رضایت زناشویی باشد.

کلیدواژه ها:

Keywords:Sexual Satisfaction ، Marital Satisfaction ، Self‑Differentiation ، Sexual Self‑Efficacy ، رضایت جنسی ، رضایت زناشویی ، تمایزیافتگی خود ، خودکارآمدی جنسی