ارائه مدلی برای توسعه گردشگری شهری با توجه به پدیده های نوظهور فناورانه (مورد مطالعه: شهر اصفهان)

علی رغم حجم و سرعت بالای پدیده های نوظهور فناورانه و همچنین اهمیت و تاثیر آن ها، پژوهش های محدودی به بررسی تاثیر این پدیده ها بر توسعه گردشگری در شهر اصفهان پرداخته اند. بنابراین، این مقاله به ارائه یک مدل محلی برای توسعه گردشگری شهری در اصفهان با توجه به پدیده های نوظهور فناورانه می پردازد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها در دسته تحقیقات توصیفی-پیمایشی قرار دارد و هر دو استراتژی استقرایی و مقایسه ای در بخش های کیفی و کمی به کار گرفته شده است. بنابراین، در بخش کیفی، با استفاده از نمونه گیری نظری و روش گلوله برفی، مصاحبه های نیمه ساختارمند با ۱۰ کارشناس مرتبط با موضوع صورت گرفت تا به دست آوردن اشباع نظری انجام شود. جامعه ی آماری بخش کمی نیز شامل حدود ۱۰۰ مدیر و کارشناس مرتبط با این حوزه تخمین زده شد. با استفاده از جدول مورگان، ۸۰ نفر از مدیران و کارشناسان گردشگری در اصفهان برای تکمیل پرسشنامه انتخاب شدند. برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها، از ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه استفاده شد و نرم افزارهای SPSS۲۳ و AMOS برای بررسی هدف پژوهش به کار رفتند. به طور خلاصه، نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهند که در زمینه پدیده های نوظهور فناورانه، عوامل مختلفی مانند عوامل مدیریتی، ساختاری و مالی به طور مستقل یا ترکیبی و در هم تنیده بر توسعه گردشگری شهری در اصفهان اثر می گذارند. در پایان، توصیه هایی ارائه شده است که شامل ضرورت تسریع در سیاست گذاری مناسب توسط دولت برای ارکان اصلی زیرساخت زیست بوم گردشگری با توجه به اثرات ژرف فعالیت های نوآورانه فناورانه می شود.

کلیدواژه ها:

اصفهان نوظهور ، توسعه ، گردشگری ، گردشگری شهری ، فناورانه