ساخت و اعتباریابی پرسشنامه نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی در دانش آموزان: یک مدل دو عاملی (نگرش مثبت و نگرانی)

با توجه به افزایش روزافزون استفاده از هوش مصنوعی در میان دانش آموزان ایرانی، ساخت ابزاری استاندارد برای سنجش نگرش آنان نسبت به این پدیده از اهمیت بالایی برخوردار است. از این رو پژوهش حاضر با هدف ساخت و اعتباریابی پرسشنامه نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی در دانش آموزان انجام شد. این پژوهش حاضر از نوع توصیفی-پیمایشی با رویکرد اعتباریابی ابزار بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان چابهار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ (حدود ۶ هزار نفر) بود که از میان آن ها، به روش در دسترس تعداد ۴۰۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه محقق ساخته نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی و پرسشنامه هوش مصنوعی چن و همکاران (۲۰۲۲) پاسخ دادند. برای تعیین روایی ابزار از روش های روایی محتوا، روایی سازه و روایی همگرا و برای سنجش پایایی نیز از ضریب آلفای کرونباخ و همبستگی هر نمره با نمره کل پرسشنامه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. نتایج شاخص روایی محتوا و نسبت روایی محتوا ازنظر خبرگان برای سوالات استخراج شده دارای مقادیر قابل قبول بودند (۶۲/۰CVR ≥ و۸۰/۰ CVI ≥). براساس نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، پرسشنامه شامل ۱۶ گویه در دو عامل نگرش مثبت به هوش مصنوعی و نگرانی نسبت به هوش مصنوعی بود که در مجموع ۶۶٫۳۰ درصد از واریانس کل را تبیین می کند. ضرایب همبستگی گویه ها با نمره کل بین ۴۴/۰ تا ۸۰/۰ و روایی همگرا پرسشنامه با پرسشنامه هوش مصنوعی معنا دار بود (۰۰۱/۰P<). ضریب پایایی نیز با روش آلفای کرونباخ برای خرده مقیاس نگرش مثبت به هوش مصنوعی ۹۲۴/۰ و برای خرده مقیاس نگرانی نسبت به هوش مصنوعی۹۲۰/۰ و برای کل پرسشنامه ۹۳۱/۰ به دست آمد.

کلیدواژه ها:

ساخت و اعتباریابی ، هوش مصنوعی ، نگرش به هوش مصنوعی ، دانش آموزان