پیش بینی بی صداقتی تحصیلی بر اساس اهمال کاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان

چکیدههدف پژوهش حاضر، پیش بینی بی صداقتی تحصیلی بر اساس اهمال کاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان فردوس بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه های چهارم تا ششم ابتدایی شهرستان فردوس بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۴۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های اهمال کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴)، خودکارآمدی تحصیلی بندورا (۱۹۹۷) و بی صداقتی تحصیلی مک کب (۱۹۹۳) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-۲۷ و AMOS-۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین اهمال کاری تحصیلی و بی صداقتی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار (r=۰.۵۸)، بین اهمال کاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-۰.۶۱) و بین خودکارآمدی تحصیلی و بی صداقتی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-۰.۵۴) وجود دارد. مدل ساختاری نیز از برازش مطلوب برخوردار بود. خودکارآمدی تحصیلی نقش میانجی معنادار در رابطه بین اهمال کاری تحصیلی و بی صداقتی تحصیلی را ایفا کرد. یافته ها حاکی از آن است که اهمال کاری تحصیلی از طریق کاهش خودکارآمدی تحصیلی، احتمال گرایش به بی صداقتی تحصیلی را افزایش می دهد. بنابراین، تقویت خودکارآمدی تحصیلی می تواند به عنوان یک عامل محافظتی موثر در برابر بی صداقتی عمل کند..

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، بی صداقتی تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، میانجی گری ، دانش آموزان