بررسی رابطه بین تعلق خاطرسازمانی دانشجویان دانشگاه افسری امام علی (ع) با امید به آینده و جامعه پذیری سازمانی دانشجویان

تعلق خاطر یکی از مقوله های مربوط به رفتار سازمانی است که تاثیر زیادی بر رفتار کارکنان هر سازمانی دارد. در این پژوهش با استفاده از پرسشنامه استاندارد گالوپ رابطه تعلق خاطر سازمانی دانشجویان سال سوم دانشگاه امام علی(ع) به تعداد ۱۹۵ نفر که به صورت تصادفی-ساده از بین دانشجویان انتخاب شده اند با امید به اینده و جامعه پذیری سازمانی دانشجویان مورد بررسی قرارگرفته است. برای انجام تحقیق از دو روش ضرایب همبستگی و تحلیل رگرسیون استفاده شده است. براساس روش ضرایب رگرسیون نتیجه گرفته می شود همراه با بهبود و ارتقاء تعلق خاطر سازمانی و مولفه های آن متغیرهای امید به آینده و جامعه پذیری سازمانی دانشجویان نیز افزایش می یابد و به منظور بررسی سهم و تاثیر هر یک از مولفه های تعلق خاطر سازمانی (سرزندگی، فداکاری و مجذوب شدن) در امید به آینده و جامعه پذیری سازمانی دانشجویان از ضریب رگرسیون چندگانه استفاده گردید و نتیجه گرفته شد که مولفه های سه گانه تعلق خاطر سازمانی (سرزندگی، فداکاری و مجذوب شدن) پیش بینی کننده مناسبی برای امید به آینده سازمانی دانشجویان می باشند و مولفه های سه گانه تعلق خاطر سازمانی(سرزندگی، فداکاری و مجذوب شدن) پیش بینی کننده مناسبی برای جامعه پذیری سازمانی دانشجویان نمی باشند.

کلیدواژه ها:

تعلق خاطر سازمانی ، امید ، امید به آینده ، جامعه پذیری سازمانی