مقایسه تاثیر نابرابری بر انفاق در گروه های استانی از حیث رفاه

هدف مقاله حاضر بررسی مقایسه ای تاثیر متقابل انفاق و نابرابری در دو گروه استانی از حیث رفاه می باشد در این راستا و به منظور تجزیه وتحلیل این ارتباط در مطالعه حاضر با استفاده از رویکرد خود رگرسیون برداری پانلی (P-Var) به بررسی مقایسه­ی تاثیر نابرابری بر انفاق در دو گروه استان ها از حیث رفاه در دوره  ۱۳۸۵ ۱۴۰۱ پرداخته شده است. جامعه آماری این پژوهش از ۳۰ استان کشور تشکیل شده است که بر اساس نسبت هزینه به درآمد خوراکی به  دو گروه  بالا و پایین تقسیم شده است؛ گروه اول شامل ۱۴ استان و گروه دوم شامل ۱۶ استان می­باشد. در این تحقیق ابتدا آمار توصیفی بررسی و با استفاده از آزمون جمعی، ایستایی متغیرها بررسی و با استفاده از معیار شوارتز وقفه بهینه برآورد شد. با توجه به وقفه بهینه رابطه بلندمدت متغیرها بر اساس آزمون جوهانسون، در دو معادله جداگانه  در سطوح اطمینان ۹۵ درصد، استخراج شد که نشان می دهد در هر دو گروه فقط وقتی نرخ ضریب جینی افزایش می یابد انفاق سرانه افزایش می یابد و اثر تغییرات سایر متغیرها در دو گروه متفاوت می­باشد. همچنین اثر شوک ها بیانگر تاثیر مثبت شوک ضریب جینی بر انفاق هر دو گروه است. روند نزولی انفاق در اثر شوک شاخص قیمت برای گروه اول دیرتر صورت می پذیرد. اثر مثبت شوک تولید ناخالص داخلی بر انفاق در گروه دوم مشاهده گردید. تاثیر شوک جمعیتی در هر دو گروه بصورت منفی بوده و اثر شوک نرخ بیکاری بر انفاق برای گروه دوم که از وضعیت رفاهی کمتری برخوردارند، منفی مشاهده می شود.

کلیدواژه ها:

Enfagh ، Income Distribution ، Inflation ، Unemployment Rate ، Johanson Test ، Gross Domestic Product and Panel Vector Autoregression ، انفاق ، توزیع درآمد ، تورم ، نرخ بیکاری ، آزمون جوهانسون ، تولید ناخالص داخلی و خود رگرسیون برداری پانلی