تجزیه وتحلیل خط مشی های مقابله با پاندمی کرونا در ایران بر اساس چارچوب تحلیل روایی خط مشی

تجربه و عملکرد کشور در بحران کرونا بیانگر تفاوت زیادی در چگونگی، میزان شیوع کرونا و روش های مقابله با آن دارد. بحران کرونا باعث تغییرات شدید اجتماعی و اقتصادی در سراسر جهان و ایران شد که با این تغییرات ضرورت دارد سیاست گذار داستان های خط مشی متفاوتی را روایت کند. هدف پژوهش تجزیه وتحلیل خط مشی های مقابله با بحران کرونا در ایران بر اساس چارچوب تحلیل روایی خط مشی است. این پژوهش کیفی با روش مطالعه موردی انجام و هدف تحلیلی- توصیفی است و برای تحلیل متن روایت های خط مشی گذار، تحلیل مضمون انجام شده است. داده ها مشتمل بر دو مجموعه متن تصمیمات دولت و... از شیوع کرونا تا خرداد ۱۴۰۲ استخراج و در جدولی در نرم افزار اکسل ثبت شد و در سه سطح کدهای اولیه، مضمون اصلی و فرعی کدگذاری شدند. با تحلیل مضمون داده ها و برچسب روایتی، یافته های پژوهش شامل: روایت مرحله آمادگی از قبل بحران کرونا، روایت های مرحله مواجهه با بحران کرونا (۱- خط مشی پیشگیرانه و ایمنی جمعی و تغییر خط مشی.۲- خط مشی قرنطینه، ضرورت کاهش فعالیت ها و تغییر خط مشی.۳- خط مشی فاصله گذاری اجتماعی، ضرورت تداوم فعالیت های محدود و اصلاح خط مشی.۴- خط مشی تعارض منافع کاسبان، بازنده و برنده بحران کرونا.۵- خط مشی ضدتحریمی، دیپلماسی سلامت و رسانه ای.۶- خط مشی تولید و اقتصاد دانش بنیان) و روایت مرحله خروج از بحران کرونا می باشد که ساختار و محتوای این روایت ها مشخص شدند. نتیجه گیری؛ خط مشی های دولت در موقعیت بحران همه گیری ویروس کرونا را می توان به خوبی در چارچوب روایتی خط مشی تبیین کرد و مولفه های روایتی را از آنها استخراج نمود. این پژوهش با تلفیق ابعاد ساختاری و محتوایی چارچوب روایتی خط مشی، چارچوب مفهومی جدیدی ارائه کرده که قادر است روایت های خط مشی را به شکل جامع تری توصیف و تحلیل کند و یک نوآوری چارچوبی در تعیین مولفه های روایت خط مشی های دولت است و تاثیر روایت ها در فرایند سیاست گذاری را به خوبی مشخص کرده است.

کلیدواژه ها:

تحلیل خط مشی عمومی ، بحران کرونا ، چارچوب تحلیل روایی ، نوآوری چارچوبی ، تحلیل مضمون