<span lang="AR-SA">تبیین بازآرایی موقعیت ژئوپلیتیکی ایران در نظم منطقه­ای جدید بر پایه دستاوردهای راهبردی جنگ ۲۰۲۶

جنگ ۲۰۲۶ به عنوان یک نقطه عطف ژئوپلیتیکی، نظم امنیتی پیشین خاورمیانه را دگرگون کرده و معماری امنیتی جمهوری اسلامی ایران را با چالش های نوینی مواجه نموده است که بازنگری در اولویت های دفاعی و دکترین امنیتی کشور را ضروری می سازد. در این راستا، پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این سوال است که اثرات ساختاری این جنگ بر دکترین دفاعی ایران چیست و چگونه می توان خلاهای استراتژیک منطقه ای را پوشش داد. بر اساس فرضیه تحقیق، جنگ ۲۰۲۶ منجر به فرسایش الگوهای سنتی موازنه شده و نیاز به گذار از امنیت سخت افزاری صرف به سوی بازدارندگی ترکیبی و دیپلماسی دفاعی هوشمند را ایجاد کرده است. این مطالعه با روشی توصیفی - تحلیلی و آینده پژوهانه، بر پایه چارچوب نظری رئالیسم ساختاری و نظریه مجموعه های امنیتی منطقه ای، از طریق تحلیل داده های راهبردی و سناریونویسی به انجام رسیده است. یافته ها نشان می دهد که این منازعه منجر به تغییر توازن قوا و ضرورت بازتعریف عمق استراتژیک ایران شده است. در نهایت، نتایج تحقیق تاکید می کند که برای مهار اثرات مخرب ژئوپلیتیکی و تثبیت جایگاه منطقه ای، جمهوری اسلامی ایران نیازمند بهره گیری از ظرفیت های نوین در حوزه امنیت شبکه ای و اقتصادی و ائتلاف سازی های استراتژیک در محیط پساجنگ است.

کلیدواژه ها:

ااستراتژی امنیت منطقه ای ، بازدارندگی ترکیبی ، پیامدهای ژئوپلیتیکی ، جنگ ۲۰۲۶ ، جمهوری اسلامی ایران ، رئالیسم ساختاری