مطالعه و بهینه سازی عملکرد بومر الکترومغناطیسی

در این مقاله عملکرد و مشخصات ارتعاشی یک بومر الکترومغناطیسی به عنوان یک منبع تولید کننده امواج آکوستیکی پرتوان مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. سیستم مورد بررسی از یک سیم پیچ نواری ۴۵ دوره ای با دو دیافراگم دایره ای به قطر ۵۰۸ میلی متر و ضخامت ۱۲.۷ میلی متر تشکیل شده که از اطراف توسط ۶ فنر مقید شده است. به این منظور کارکرد بومر به کمک روابط حاکم بر ارتعاشات دیافراگم، جریان های گردابی و اثرات متفابل آن ها فرمول بندی شد. از آن جا که حل این معادلات به روش تحلیلی دشوار می باشد، از روش المان محدود برای حل همزمان این معادلات استفاده شد. نتایج نشان دهنده ی آن است که با افزایش ضخامت دیافراگم از ۵ تا ۱۸ میلی متر، دامنه ی جابه جایی دیافراگم در ابتدا به سرعت افزایش می یابد اما با افزایش ضخامت به تدریج یه یک مقدار ثابت در ۱۸ میلی متر میل می کند. همزمان فرکانس جابه جایی دیافراگم با افزایش ضخامت، از ۲۲ تا ۱۴ هرتزکاهش می یابد. از سوی دیگر بررسی ها نشان می دهند در صورتی که ثابت فنرها با نسبت مشابهی و به طور همزمان با افزایش ضخامت دیافراگم افزایش یابد، جابجایی دیافرگم با ضخامت ۹ میلی متر یک مقدار بیشینه خواهد داشت. بررسی جنس دیافراگم همچنین نشان می دهد که دامنه جابه جایی دیافراگم آلومینیوم به سبب چگالی کمتر و ضریب رسانندگی بالاتر در مقایسه با سایر فلزات به طور قابل توجهی بیشتر می باشد.

کلیدواژه ها:

'بومر الکترومغناطیسی ، امواج آکوستیکی پرتوان ، سیم پیچ نواری ، روش المان محدود'