نقش شفافیت معنایی در پردازش واژگانی واژه های مرکب درون مرکز هسته آغاز در زبان فارسی

پژوهش حاضر به مطالعه چگونگی پردازش واژه مرکب درون مرکز هسته آغاز در زبان فارسی با توجه به معیار شفافیت معنایی پرداخته است. در این مقاله در پی آن هستیم تا دریابیم که پردازش این نوع واژه های مرکب تکواژمحور، واژه محور و یا از طریق تجزیه دوگانه است. همچنین، این بررسی نشان خواهد داد که پردازش واژه مرکب درون مرکز هسته آغاز در زبان فارسی در مرحله فروواژگانی یا فراواژگانی صورت می گیرد. این پژوهش شامل دو آزمون آماده سازی نهفته است. در آزمون اول، واژه مرکب به عنوان واژه آماده ساز و وابسته معنایی و نحوی آن واژه به عنوان هدف آزمون به کار گرفته شده اند. در آزمون دوم، واژه آماده ساز همان واژه مرکب است اما واژه هدف هسته نحوی و معنایی آن است. در هر آزمون سه حالت به لحاظ معنایی شفاف، تیره، و حالت همپوشی خطی در نظر گرفته شده است. برای تحلیل آماری این آزمون ها از مدل های آمیخته استفاده شده است. نتایج نشان داده است که در هر دو آزمون تاثیر آماده سازی قابل توجهی در دو حالت شفاف و تیره وجود دارد اما این تاثیر برای حالت همپوشی خطی معنادار نبوده است. این مساله نشان دهنده این است که واژه های مرکب درون مرکز هسته آغاز فارغ از میزان شفافیت معنایی دستخوش تجزیه واژگانی می شوند. در واقع، پردازش واژگانی این نوع واژه ها در مرحله فروواژگانی انجام می گیرد و تکواژمحور است. همچنین، پردازش معنایی واژه مرکب درون مرکز هسته آغاز در زبان فارسی در مرحله فراواژگانی صورت می گیرد. این مطالعه نشان داده است که به دلیل وجود پیچیدگی های خط فارسی نبود تاثیر آماده سازی در حالت خطی توجیه پذیر است.

کلیدواژه ها:

آماده سازی ، شفافیت معنایی ، وابسته ، واژه مرکب درون مرکز هسته آغاز ، هسته