آموزش وندها و شبه وندهای اشتقاقی فارسی به غیرفارسی زبانان از منظر صرف شناختی: مطالعه موردی پسوندهای اسم فاعل ساز (کار، گر، بان، باز، -نده)

در این پژوهش به آموزش وندها و شبه وندهای اشتقاقی اسم فاعل ساز فارسی (کار، گر، بان، باز، -نده) در واژه های مشتق به غیرفارسی زبانان با بهره گیری از دو روش صریح و غیرصریح پرداخته شده است. در آموزش مستقیم/صریح از مبانی نظری صرف شناختی مطرح شده از سوی هماوند (۲۰۱۱) استفاده شده و در آموزش غیرمستقیم/ غیرصریح، متن هایی که حاوی واژه های مشتق بودند به فارسی آموزان آموزش داده شده است. در این مطالعه، ۱۶ نفر از فارسی آموزان مرکز آزفای دانشگاه علامه طباطبایی و مرکز آزفای دانشگاه شهید بهشتی در سطح پیشرفته، در قالب دو گروه کنترل و آزمایش بررسی شدند. فارسی آموزان در دو آزمون به عنوان پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. نتایج این پژوهش براساس آمار توصیفی نشان داد که آموزش پسوندهای اسم فاعل ساز با بهره گیری از مبانی نظری صرف شناختی هماوند نظیر مقوله بندی، حوزه بندی و مفهوم سازی همراه با مفاهیم پیش نمونه ای و حاشیه ای می تواند در بهبود دانش واژگانی موثر و مفید باشد. به طور کلی به نظر می رسد آگاه کردن فارسی آموزان از ساختار ساخت واژی و معنایی واژه های مشتق موجب می شود اطلاعات زبانی و سطح یادگیری آن ها افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

واژه های مشتق زبان فارسی ، پسوندهای اشتقاقی ، صرف شناختی ، مقوله بندی ، حوزه بندی ، مفهوم سازی