تاثیر تمرینات زنجیره حرکتی باز و بسته بر شاخص استاهلی کف پا در پسران نوجوان

هدف:کف پای صاف منعطف در کودکان شایع می ­باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر چهار هفته تمرینات زنجیره حرکتی باز و بسته بر شاخص استاهلی دانش آموزان ۱۷-۱۳ سال شهرستان بابل انجام شد.روش­ بررسی:مطالعه حاضر به صورت پیش آزمون و پس آزمون و از نوع نیمه تجربی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر، دانش آموزان پسر ۱۳ تا ۱۷ سال مبتلا به کف پای صاف در شهر بابل بودند که از سه مدرسه زیر نظر آموزش وپرورش (جمعا ۲۳۵ نفر) تشکیل می شدند. از بین این افراد، ۳۰ نفر که واجد شرایط بودند، با استفاده از نرم افزار G*power انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه تقسیم شدند. هر دو گروه زنجیره حرکتی بسته و باز را به مدت چهار هفته (سه جلسه در هفته و ۶۰ دقیقه در هر جلسه) مطابق با برنامه مختص خود انجام دادند. جهت تجزیه و تحلیل آماری، از روش های ANCOVA؛ کوواریانس (برای مقایسه بین گروهی) و ؛Paired sample T test؛ تی زوجی (برای مقایسه درون گروهی) استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و در سطح معنی داری ۰/۰۵ انجام شد.یافته­ ها:نتایج آماری پژوهش حاضر نشان داد که پس از چهار هفته تمرینات زنجیره حرکتی بسته و باز میزان شاخص استاهلی کاهش یافت که نشان دهنده ­ی بهبود کف پا بود (گروه بسته: ۰/۰۰۱=P ؛ گروه باز: ۰/۰۰۲=P)، همچنین در مقایسه بین گروهی نیز گروه تمرینی زنجیره حرکتی بسته نسبت به گروه تمرینی زنجیره حرکتی باز عملکرد بهتری (۴/۲۴=P=۰/۰۴۹، F) با اندازه اثر متوسط ۰/۱۳ داشت.نتیجه­ گیری:نتایج مطالعه حاضر نشان داد که گروه تمرینات زنجیره حرکتی باز و بسته بر میزان شاخص استاهلی دانش آموزان مبتلا به کف­پای صاف منعطف موثر بوده است. تمرینات زنجیره بسته نسبت به زنجیره باز عملکرد بهتری داشتند و برای بهبود ساختار و عملکرد پا به مربیان اصلاحی پیشنهاد می شوند.

کلیدواژه ها:

زنجیره حرکتی ، کف پای صاف ، شاخص استاهلی ، پسران دانش آموز