ارتباط بین فعالیت بدنی، سارکوپنیا و سلامت قلبی: یک مطالعه مروری

هدف:سارکوپنیا یکی از فرآیندهای تنظیمی عضلانی است که با افزایش سن از میانسالی به طور طبیعی در بدن آغاز می شود و موجب آتروفی در تمام عضلات بدن در دوران پیری می گردد. مطالعه مروری حاضر قصد دارد به بررسی مسیرهای سلولی-مولکولی اثرگذار بر سارکوپنیا و ارتباط آن با بیماری های قلبی-عروقی بپردازد.روش بررسی:برای شناسایی مقالات در این زمینه، جستجوی جامع در پایگاه های اطلاعاتی PubMed/MEDLINE، Scopus و Web of Science صورت گرفت. بر اساس فهرست MeSH، واژه های سارکوپنیا، فعالیت بدنی، تمرین بدنی، تمرین قدرتی، تمرین استقامتی، تمرین هوازی، ورزش، سالمندی، هایپرتروفی قلبی و عملکرد قلب، بیماری قلبی عروقی در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت.یافته ها:عضله اسکلتی طی فرآیندهای شیمیایی یا مکانیکی خاص، قادر به آزادسازی فاکتورهای نوروشیمیایی به نام میوکاین به منظور ارتباط با سایر بافت هاست. این واسطه ها می توانند یک تعامل مولکولی بین عملکرد عضلانی و فیزیولوژیک بدن برقرار کنند. مهم ترین میوکاین های مرتبط با عملکرد قلبی شامل آپلین، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز، آیریزین، اینترلوکین-۶ ، فولستاتین و میوستاتین می­ باشند. از سویی، مطالعات نشانگر نقش حملات قلبی و تصلب شرایین بر تسریع روند سارکوپنیا است. از دست دادن توده عضلانی در افراد مبتلا به بیماری قلبی، منجر به افزایش خطر مرگ و میر می شود. بی تحرکی منجر به التهاب و تجمع چربی در عضلات اسکلتی شده، قدرت عضلانی را کاهش داده و چاقی، دیابت نوع ۲، بیماری قلبی عروقی، سرطان، زوال عقل و افسردگی را بدنبال دارد. همچنین پیامدهایی مانند تخریب بافت پروتئین ها، آتروفی، تغییر اکسیداسیون اسیدهای چرب و وابستگی بیشتر به استفاده از کربوهیدرات برای تولید انرژی در بدن ناشی از سارکوپنیا منجر به کاردیومیوپاتی و سایر عوارض قلبی عروقی می شود.نتیجه گیری:فعالیت بدنی، بویژه انواع تمرین های قدرتی و اینتروال می توانند توده عضلانی، قدرت بدنی و عملکرد فرد را افزایش دهند. در سالمندان دارای بدن سالم، بهبود قدرت عضلانی می تواند حتی با تنها یک جلسه تمرین مقاومتی در هفته نیز حاصل شود و کاهش سرعت پیشرفت آتروفی عضلانی و اختلالات قلبی رو بهمراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آتروفی عضلانی ، میوکاین ، اختلالات قلبی ، فعالیت بدنی ، سالمندی