تحلیل جامعه شناختی بسترهای شکاف جنسیتی در مشارکت اقتصادی ( زنان شاغل ادارات دولتی تهران)

نابرابری جنسیتی یکی از پایدارترین اشکال نابرابری اجتماعی است که در ساختارهای کلان جامعه ریشه دارد. بر اساس گزارش های منتشرشده توسط مجمع جهانی اقتصاد، ایران در سالهای متوالی در شاخص های مربوط به مشارکت اقتصادی زنان در رتبه ای پایین قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف ارائه تحلیلی جامعه شناختی از بسترهای ساختاری و فرهنگی شکل دهنده شکاف جنسیتی در میان زنان شاغل در سازمان های دولتی تهران انجام شده است.این مطالعه با رویکرد کیفی و مبتنی بر استراتژی داده بنیاد (اشتروس و کوربین، ۱۹۹۸) طراحی گردیده است. جامعه پژوهش، شامل زنان کارمند با بیش از پنج سال سابقه کاری است که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند.داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاری و عمیق با ۲۵ نفر گردآوری و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد.عوامل علی شامل نابرابری در دستمزد و ارتقا، ویژگی های رفتاری و اعتماد به نفس پایین، تبعیض در دسترسی به منابع و ساختار اداری تبعیض آمیز شناسایی گردید.همچنین بسترهای زمینه ای چون سیاست های کلان دولتی، کلیشه های فرهنگی،بی توجهی به پتانسیل ها و احساس ناامنی شغلی در تشدید این شکاف نقش داشتند.یافته ها نشان داد که پدیده محوری،«بازتولید شکاف جنسیتی در ساختار و فرهنگ اداری »است. این پژوهش نتیجه می گیرد که شکاف جنسیتی در مشارکت اقتصادی پدیده ای ساختاری، نهادی و فرهنگی است.

کلیدواژه ها:

شکاف جنسیتی ، نابرابری جنسیتی ، نظریه داده بنیاد ، فرهنگ اداری ، تبعیض ساختاری