تسهیل واردات، تحقیق وتوسعه دولتی و تمرکز بازار

مسئله محوری این پژوهش، امکان سنجی بازتعریف تحقیق و توسعه دولتی به مثابه یک ابزار سیاست صنعتی در تعدیل پیامدهای نامطلوب آزادسازی تجاری است. برای آزمون این فرضیه، آثار تسهیل واردات و تحقیق وتوسعه دولتی بر تمرکز بازار به وسیله تحلیل تجربی مبتنی بر داده های تابلویی منبعث از ترکیب یافته های دی لوکر و ایکات (۲۰۱۸)، روبینوا و سبتی (۲۰۲۱) و ا.ای. سی. دی (۲۰۲۳) برای دوره ۲۰۰۰-۲۰۱۴ و نمونه ای متشکل از ۲۱ کشور منتخب، موردبررسی قرار گرفته است. متغیر وابسته شاخص فرابرد و متغیرهای مستقل شامل شاخص هزینه واردات، نیروی تحقیق وتوسعه دولتی (معادل تمام وقت) و حاصل ضرب این دو به عنوان کانال «بازخورد نوآوری عمومی» است. تخمین ها با استفاده از مدل اثرات ثابت دوسویه با انحراف معیارهای دریسکل و کری گزارش شده و به منظور سنجش حساسیت، نتایج مدل اثرات تصادفی نیز ارائه گردیده است. نتایج نشان می دهد که درنظرگرفتن مجرای «بازخورد نوآوری عمومی» نقش قابل توجهی در تعدیل آثار تسهیل تجارت ایفا می کند و سرمایه گذاری دولتی در تحقیق وتوسعه می تواند تا حدی از افزایش تمرکز ناشی از تسهیل واردات جلوگیری کند. این یافته ها حاکی از آن است که طراحی هم افزای سیاست های تجاری و نوآوری دولتی، به عنوان یک ابزار سیاست صنعتی، می تواند گزینه ای موثر برای حفظ رقابت و واپایش تمرکز بازار باشد.

کلیدواژه ها:

تحقیق وتوسعه ، نوآوری ، تمرکز بازار ، تسهیل واردات ، آزادسازی تجاری