تاثیر دولت الکترونیک بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی در سایه فساد (مطالعه موردی: ایران)

هدف مقاله حاضر تحلیل اثر دولت الکترونیک بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران با تاکید بر نقش فساد نهادی طی دوره فصل چهارم ۱۳۸۲ تا فصل اول ۱۴۰۳ است. بدین منظور، الگوی رگرسیون انتقال ملایم (STR) استفاده شده و شاخص فساد به عنوان متغیر انتقال در تابع سرمایه گذاری مستقیم خارجی لحاظ شده است. نتایج نشان می دهد که رفتار سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران ماهیتی غیرخطی و وابسته به کیفیت نهادی دارد و فساد نهادی نقشی تعیین کننده در تغییر رژیم های رفتاری آن ایفا می کند. حد آستانه شاخص فساد ۸۳/۰ است، به طوری که پایین تر از آن اقتصاد در رژیم فساد پایین و بالاتر از آن در رژیم فساد بالا قرار می گیرد. فساد در هر دو رژیم اثر منفی بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی داشته، اما شدت این اثر در رژیم فساد بالا افزایش می یابد. دولت الکترونیک در هر دو رژیم اثر مثبت بر جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی دارد و این اثر در شرایط فساد بالا قوی تر است که نقش جبرانی دولت الکترونیک در محیط های نهادی ضعیف تر را نشان می دهد. رشد اقتصادی، کیفیت قوانین و زیرساخت های ارتباطی نیز اثر مثبت بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی دارند. مطابق با یافته ها با افزایش فساد، توسعه دولت الکترونیک به طور موثری با کاستن از اثرات منفی فساد، زمینه جذب بیشتر سرمایه-گذاری مستقیم خارجی در ایران را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، دولت الکترونیک ، فساد ، متغیر انتقال ، مدل رگرسیون انتقال ملایم