کاربست نشانه شناسی رولان بارت در معنای تقوی (مطالعه موردی آیه ۳۷ سوره حج)
محل انتشار: فصلنامه معرفت و بصیرت اسلامی، دوره: 4، شماره: 2
سال انتشار: 784
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 48
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IKI-4-2_006
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
موضوع حج به عنوان یکی از احکام اثربخش در ارتقاء معنویت افراد و جامعه، مورد توجه مسلمانان است. قربانی کردن به عنوان یکی از مصادیق عبادت در فریضه حج، عامل موثر و سازنده در پرورش روح و خود نگه داری در برابر گناهان است که خداوند متعال به صراحت در آیه ۳۷ سوره حج به این موضوع پرداخته است که خون و گوشت قربانی ها به او نمی رسد؛ بلکه تقوای شماست که به خداوند می رسد. از آنجا که آیات قرآن کریم، در کنار عنصر هدایت بخشی، قابلیت ارزیابی از نگاه آراء زبان شناسی را دارد، در این پژوهش، آیه ۳۷ سوره حج، با موضوع تقوامداری در حج، براساس نظریه «نشانه شناسی رولان بارت» بازخوانی می شود. هدف این مطالعه تعیین معنای واقعی کلمه تقوی در آیه مزبور است و معنای تقوی در آیه را در دو سطح دلالتی و مفهومی و اسطوره ای مورد بررسی قرار می دهد و با فرارفتن از متن براساس بافت زبانی و سیاق و بافت موقعیتی آیه، به تحلیل دلالت های سطح کاربردشناسی آیه می پردازد. نتیجه پژوهش نشان می دهد که میان دال تقوی و مدلولش الوقایه برای نیل به معنای ضمنی، یعنی آگاهی از خدا ارتباط منطقی وجود دارد که معنای دلالتی تقوی در سطح اول است. در سطح دوم یعنی معنای اسطوره ای، ایدئولوژی جاهلیت در مالیدن خون قربانی به کعبه کاملا با عمل مسلمانان تعارض دارد، هدف قربانی نصیب بهره به قربانی کننده است که با عمل قربانی به تقوی و ایمانش افزوده می شود. در این آیه عمل واجب (قربانی) بر تقوا مترتب شده است؛ با توجه به این تلازم است که لزوم تقوا در این عمل معنا پیدا می کند. براین اساس در حج قربانی ای مورد قبول واقع می شود که از فرد متقی سرزده باشد.موضوع حج به عنوان یکی از احکام اثربخش در ارتقاء معنویت افراد و جامعه، مورد توجه مسلمانان است. قربانی کردن به عنوان یکی از مصادیق عبادت در فریضه حج، عامل موثر و سازنده در پرورش روح و خود نگه داری در برابر گناهان است که خداوند متعال به صراحت در آیه ۳۷ سوره حج به این موضوع پرداخته است که خون و گوشت قربانی ها به او نمی رسد؛ بلکه تقوای شماست که به خداوند می رسد. از آنجا که آیات قرآن کریم، در کنار عنصر هدایت بخشی، قابلیت ارزیابی از نگاه آراء زبان شناسی را دارد، در این پژوهش، آیه ۳۷ سوره حج، با موضوع تقوامداری در حج، براساس نظریه «نشانه شناسی رولان بارت» بازخوانی می شود. هدف این مطالعه تعیین معنای واقعی کلمه تقوی در آیه مزبور است و معنای تقوی در آیه را در دو سطح دلالتی و مفهومی و اسطوره ای مورد بررسی قرار می دهد و با فرارفتن از متن براساس بافت زبانی و سیاق و بافت موقعیتی آیه، به تحلیل دلالت های سطح کاربردشناسی آیه می پردازد. نتیجه پژوهش نشان می دهد که میان دال تقوی و مدلولش الوقایه برای نیل به معنای ضمنی، یعنی آگاهی از خدا ارتباط منطقی وجود دارد که معنای دلالتی تقوی در سطح اول است. در سطح دوم یعنی معنای اسطوره ای، ایدئولوژی جاهلیت در مالیدن خون قربانی به کعبه کاملا با عمل مسلمانان تعارض دارد، هدف قربانی نصیب بهره به قربانی کننده است که با عمل قربانی به تقوی و ایمانش افزوده می شود. در این آیه عمل واجب (قربانی) بر تقوا مترتب شده است؛ با توجه به این تلازم است که لزوم تقوا در این عمل معنا پیدا می کند. براین اساس در حج قربانی ای مورد قبول واقع می شود که از فرد متقی سرزده باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فریبرز احمدی نژاد
استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
فریبرز احمدی نژاد *
استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :