صلاحیت دادگاه در دعاوی مربوط به اسناد ثبت احوال با تاکید بر رویه قضایی

ماده ۴ قانون ثبت احوال، قاعده صلاحیت دادگاه محل اقامت خواهان در دعاوی مربوط به اسناد ثبت احوال را بیان کرده است و در تبصره این ماده، به منزله استثنا بر قاعده مذکور در متن ماده، حکم دو حالت نادر نیز بیان شده است؛ ۱. حالتی که سند در ایران تنظیم شده و خواهان مقیم خارج باشد و ۲. حالتی که خواهان مقیم خارج باشد و سند هم در خارج تنظیم شده باشد. قانون گذار در ماده ۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی در بیانی ناقص، عبارت تبصره ماده ۴ ق.ث.ا را تکرار کرده و از آوردن عبارت متن ماده یادشده پرهیز کرده است. این وضعیت سبب ابهامات و طرح نظرهای متقابل شده است. طبق بررسی ها، اقدام قانون گذار در وضع ماده ۲۵ ق.آ.د.م صرفا به منظور تجمیع مقررات مربوط به صلاحیت بوده و نه نفی حکم متن ماده ۴ ق.ث.ا، اما در انتقال حکم ماده ۴ ق.ث.ا به ماده ۲۵ ق.آ.د.م بی دقتی کرده است.

کلیدواژه ها:

دادگاه اقامتگاه خواهان ، دادگاه محل تنظیم سند ، دعاوی مربوط به اسناد ثبت احوال ، صلاحیت محلی دادگاه