ارائه مدل برند کارفرمایی مبتنی بر هوش مصنوعی در صنعت برق ایران

صنعت برق به عنوان یکی از بخش های زیربنایی و راهبردی اقتصاد ایران با چالش های متعددی همچون کمبود نیروی متخصص، مهاجرت سرمایه انسانی، و کاهش جذابیت شغلی مواجه است. در چنین شرایطی، توسعه رویکردهای نوین در مدیریت منابع انسانی می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای توان رقابتی این صنعت ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدل برند کارفرمایی مبتنی بر هوش مصنوعی در صنعت برق ایران انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی و در سه مرحله صورت گرفت: نخست، با بهره گیری از نظریه داده بنیاد، ابعاد و مولفه های اصلی شناسایی شد؛ سپس با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) اولویت بندی گردید؛ و در نهایت با مدل یابی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) مورد آزمون تجربی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد مدل نهایی شامل سه بعد «پیشایندها»، «قابلیت ها» و «پیامدها» با ۱۵ مولفه معتبر است. مقایسه دیدگاه های خبرگان دانشگاهی و مدیران صنعتی حاکی از تفاوت معنادار در اولویت بندی عوامل کلیدی است؛ به گونه ای که دانشگاهیان بر نوآوری و پایداری تاکید دارند، در حالی که مدیران صنعت کارایی عملیاتی را در اولویت قرار داده اند. نتایج نشان می دهد بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی در مدیریت برند کارفرمایی می تواند به افزایش ماندگاری کارکنان، ارتقای بهره وری و بهبود تصویر راهبردی سازمان کمک نماید. این پژوهش با ارائه مدلی بومی و فناورانه، راهکارهای کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران منابع انسانی در صنایع زیربنایی کشور فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

برند کارفرمایی ، هوش مصنوعی ، منابع انسانی دیجیتال ، صنعت برق ، تجربه کارکنان