رابطه بین مولفه های سرسختی با سلامت عمومی و معنوی و فرسودگی شغلی در کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی

زمینه و هدف: سرسختی به عنوان یک ویژگی شخصیتی شامل تعهد، کنترل و چالش است که می تواند در کاهش اثرات منفی استرس و بهبود سلامت روانی و معنوی نقش مهمی داشته باشد. روش ها: این مطالعه مقطعی- تحلیلی بر روی ۱۱۶ نفر از کارکنان بخش اداری دانشگاه آزاد اسلامی علوم پزشکی تهران در سال ۱۴۰۲ انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل چهار پرسشنامه: سلامت عمومی (GHQ-۲۸)، مقیاس رفاه معنوی (SWBS)، پرسشنامه سرسختی (Kobasa) و پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ (MBI) بود. داده ها با استفاده از آزمون های ناپارامتریک مانند اسپیرمن و تحلیل های آماری توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: سن به طور معناداری با فرسودگی شغلی رابطه مثبت داشت، اما اثر آن بر سلامت عمومی و سلامت معنوی کم اهمیت بود. جنسیت تاثیر منفی قابل توجهی بر فرسودگی شغلی و تاثیر مثبت نسبتا قوی بر سلامت عمومی داشت. تحصیلات با افزایش فرسودگی شغلی همراه بود اما تاثیرات کمتری بر سلامت عمومی و معنوی داشت. تعهد شغلی به طور معناداری فرسودگی شغلی را کاهش داد و تاثیر مثبتی بر سلامت عمومی و معنوی نشان داد. همچنین کنترل و چالش های شغلی تاثیرات مثبتی بر سلامت عمومی و معنوی داشتند، اما رابطه آن­ها با فرسودگی شغلی متفاوت بود. نتیجه گیری: این پژوهش اهمیت عوامل فردی و شغلی را در تعیین سطوح فرسودگی شغلی، سلامت عمومی و سلامت معنوی برجسته کرد. یافته ها نشان داد که افزایش تعهد شغلی و فراهم سازی فرصت های کنترل و چالش در محیط کار می تواند به بهبود سلامت عمومی و معنوی کارکنان کمک کند و از فرسودگی شغلی بکاهد.

کلیدواژه ها:

Hardiness ، General Health ، Spiritual Health ، Job Burnout ، Staff ، سرسختی ، سلامت عمومی ، سلامت معنوی ، فرسودگی شغلی ، کارمند