جایگاه دیپلماسی شهری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (مطالعه موردی: ایران – قرقیزستان)

شهرها هم زمان با تحولات جدید جهانی به عنوان یکی از مهم ترین بازیگران اداره امور عمومی در سطح بین الملل و درون حکومتی ظاهرشده اند و می توانند نقش فعال و تامین کننده منافع ملی و شهری خود باشند، زیرا جهانی شدن موجب گسترش و ایفای نقش بازیگران جدید شده است.دیپلماسی شهری با تاکید بر تعامل بین شهری و تکیه بر ملت ها به جای دولت ها، می تواند در کنار دیپلماسی رسمی در بهبود روابط با دیگر کشورها موثر واقع شود. ایران و قرقیزستان از سال ۱۳۷۲ با یکدیگر رابطه خواهرخواندگی امضا نموده اند که گامی در تحقق دیپلماسی شهری بین تهران-بیشکک می باشد. سوال اصلی پژوهش، جایگاه دیپلماسی شهری در سیاست خارجی ایران- قرقیزستان چگونه است؟با کاربست چارچوب مفهومی خواهرخواندگی و دیپلماسی شهری و با استفاده از روش توصیفی-تبیینی از طریق کتابخانه ای فرضیه مقاله این گونه تدوین شده است که شهرهای دو کشور می توانند با کاربست مولفه های تمدن و فرهنگ، ارزش های دینی، موقعیت ژئوپلیتیک، پیشرفت های علمی، آموزش زبان فارسی، توریست، اقتصادی در جهت ارتقای تعاملات و منافع ملی دو کشور گام بردارند. ایران از طریق قرقیزستان می تواند از طریق کریدور راه آهن به کشورهای آسیای مرکزی، چین و بازارهای اروپایی دست یابد. به دلیل وجود منابع غنی آبی، ایران می تواند با توجه به تخصص در مهندسی سدسازی به ساخت سد و تولید برق در قرقیزستان اعمال نقش نماید که این نقشی بیشتر اقتصادی برای ایران در بر خواهد داشت. از سوی دیگر، درزمینه فرهنگی نیز می توان به گسترش زبان فارسی، شناخت مشاهیر بزرگ ایرانی چون فردوسی، سعدی، خیام در بیشکک، گسترش کرسی های اسلام شناسی و ایران شناسی در دانشگاه های بیشکک اشاره نمود.

کلیدواژه ها:

جمهوری اسلامی ایران ، دیپلماسی عمومی ، دیپلماسی شهری ، سیاست خارجی ، قرقیزستان