دوئل مدرنیته اجتماعی و مدرنیته سیاسی؛ جنبش قومی و سیاست تفاوت به مثابه شورش موقعیت در زیست دموکراتیک

ابرمولفه شهروندی به سان قلمرو امکان، خلق زیرسیاستی در زیست دموکراتیک را تدبیر کرده که با شناسایی تفاوت ها و راهبردهای کثرت اندیش، لویاتان قدرت را به مسلخ پاسخ گویی می کشاند. ظهور این فرماسیون اجتماعی به منزله آفرینش جهان چهارم سیاست، با نقد منطق شورشی و مدلول پندار قدرت، کارگزار تغییرات رادیکالیته جهت شناسایی هویت های متکثر گشت. قومیت و سیاست تفاوت به منزله فقره ای از این دوئل بین قدرت پوزیسیون و مقاومت اپوزیسیون، با تخلیه حیات ستادی سیاست، ضمن ترجیح امر اجتماعی بر امر سیاسی، مهیای ورود فعالانه به معرکه مدرن جهت تقویت ظرفیت زیست پذیری آن و نشستن بر کرسی فاعلیت سیاسی شده است. شورش این موقعیت با شناسایی خودآیینی اقوام و سلب اراده معطوف به نمادینگی آنان، چرخه نمایندگی سیاسی را مطالبه امر ممکن از بطن ناممکنات تفسیر کرد. ناظر به این تغییرسازی های دموکراتیک، پرسشی بها یافته که شانیت جنبش قومیتی در زنجیره نمایندگی و فیض طلبی از قدرت تصمیم سازی به منزله تمنای امر ممکن، چگونه محتمل است؟ ناظر به فرضیه پژوهش، سیاست حضور و اندیشه به منزله سرمایه سیاسی اقوام، کنش میدانی جهت تعلیق ریختار شورشی سیاست و تفویض حیات مدنی جهت کنش مندی در زنجیره پیوند برگزیدگان- برگزینندگان است. طبق یافته، جنبش قومیتی با وجود تکمیل جامعیت راهبردی رژیم نمایندگی، بدون تدبیر زیرساخت های دموکراتیک، شهودی از ظنون بی اعتبار شناخته می شود که به جای تبدیل وجه سیاسی قومیت به منطق اجتماعی، ریختار امنیتی آن را برجسته خواهد ساخت که انتخابات را از انتخاب تخلیه می کند. نوشته جاری با روشی انتقادی- معرفتی و انگاره نمایندگی جوهری، فرضیه را به میز آزمون می کشاند.

کلیدواژه ها:

دموکراسی ، سیاست تفاوت ، قومیت ، مدرنیته اجتماعی ، نمایندگی سیاسی