تحلیل عوامل تاثیرگذار بر خروج مساله فلسطین از دستور کار سیاست خارجی اسرائیل (۱۹۷۷-۲۰۲۵)

مساله فلسطین یکی از پیچیده ترین و قدیمی ترین مسائل حل نشده نظام بین الملل است که راه حل های سیاسی زیادی از جمله راه حل دو دولتی، کنفدراسیون اسرائیل-فلسطین، دولت واحد دموکراتیک، گزینه اردنی و طرح ترامپ موسوم به طرح صلح برای موفقیت، برای حل آن ارائه شده اما هیچ یک تا به امروز اثر بخش نبوده است؛ه نظر می رسد که شاید در فضای متاثر از پیمان های صلح ابراهیمی و به ویژه عادی سازی احتمالی عربستان و اسرائیل امیدی به احیای مساله فلسطین در دستور کار سیاست خارجی اسرائیل باشد؛ اما با وقوع ۷ اکتبر و فضای امنیتی متاثر از آن اسرائیل این مساله را به طور کامل از دستور کار خارج کرد و در حال حاضر گفتمان الحاق کامل کرانه باختری و حتی نوار غزه به گوش می رسد. این نوشتار در پی پاسخ به این سوال است که چه عواملی منجر به خروج مساله فلسطین از دستور کار سیاست خارجی اسرائیل شد؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که هم بیشی سه مولفه رشد جریان راست گرا و گفتمان آن در اسرائیل به ویژه پس از ترور اسحاق رابین در سطح واحد، وقوع نبردهای دنباله دار بین فلسطین و اسرائیل که عملیات طوفان الاقصی ظهور و بروز اخیر این تنش تاریخی بود و از یک سو منجر به شکل گیری جبهه چندعرصه ای بر ضد اسرائیل در سطح منطقه و از سوی دیگر باعث برجسته شدن گفتمان دولتی شدن فلسطین در سطح نظام بین المللی شد، در یک تاثیر چند لایه منجر به خروج مساله فلسطین از دستور کار سیاست خارجی اسرائیل شده است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: رئالیسم نئوکلاسیک ، جریان راست سنتی ، حریدی ، صهیونیست مذهبی ، مساله فلسطین