فضای مجازی و احتمال در شکل گیری تقارن های معناساز در زندگی کاربران مسلمان

این مقاله با تمرکز بر تحول نسبت میان «تقدیر» و «احتمال» در بستر گسترش فضای مجازی، به بررسی دگرگونی بنیان های معرفتی در جوامع مسلمان می پردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه سیطره عقلانیت محاسباتی و منطق احتمالات، که ریشه در سنت فلسفی مدرن و دوگانگی سوژه و ابژه دارد، موجب تضعیف الگوهای کلاسیک مبتنی بر علیت و تقدیر شده و در نتیجه، فهم انسان از نسبت میان حقیقت، واقعیت و طبیعت را دگرگون ساخته است. در این راستا، پرسش محوری مقاله عبارت است از اینکه گذار از منطق انطباقی علی و معلولی به منطق احتمالاتی در فضای مجازی، چه تاثیری بر بازتعریف مفهوم تقدیر در زیست جهان معاصر، به ویژه در کشورهای مسلمان، داشته است. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر تلفیقی از فلسفه فناوری، الهیات سیاسی و مباحث معرفت شناسی مدرن با تاکید بر آراء دکارت، کانتور و گودل است که در آن، فضای مجازی به عنوان امتداد عقلانیت محاسباتی تحلیل می شود. این پژوهش با روش تحلیلی تفسیری و رویکردی میان رشته ای، ضمن بررسی تحول مفاهیم بنیادین، نشان می دهد که غلبه منطق احتمال بر ساختارهای ادراکی، به بروز نوعی گسست در نظام معنایی و اختلال در منطق صدق انجامیده و پیامدهایی مانند ناامنی روانی، اضطراب معرفتی و فروپاشی انسجام تفسیری را در پی داشته است. یافته ها حاکی از آن است که این وضعیت نه تنها محصول تحولات فناورانه، بلکه برآمده از انتقال ضمنی مبانی الهیات سیاسی غرب به عرصه فناوری اطلاعات است که در نهایت، به بازتعریف تقدیر در قالب الگوهای غیرقطعی و سیال منجر شده است.

کلیدواژه ها:

Absence of the Self ، Subject/Object duality ، Theology ، Truth ، Reality ، Virtual Space. ، غیاب نفس ، ابژگی/سوژگی ، الاهیات ، حقیقت ، واقعیت ، فضای مجازی.