بادیلدا و باد اردا: ریشه شناسی نام یکی از شخصیتهای ابومسلم نامه
محل انتشار: دوفصلنامه کهن نامه ادب پارسی، دوره: 17، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLASS-17-1_012
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
بادیلدای سمرقندی یکی از عیاران داستان های پهلوانی ابومسلم نامه و زمجی نامه است. معنی نام این شخص در صورت فعلی آن روشن نیست. در این مقاله کوشیدیم منشا آن را با جستجو در منابع ایرانی باستان و ایرانی میانه مشخص کنیم و نشان دهیم که بادیلدا صورتی ازعبارت فارسی میانه wād ī ardā است که به صورت قالبی در این زبان به کار می رفته است و اردا در آن صفت اصلی باد بوده است. این عبارت از ترکیب وصفی اوستایی باد اشون vāta- aṣ̌auuan- به معنی باد پیرو اشه (مجازا پارسا) گرفته شده است و به یکی از صفات اصلی ایزد باد (واته) در اوستا اشاره دارد. عبارت فارسی میانه احتمالا به صورت باد اردا bād e ardā به فارسی نو رسیده و تحت تاثیر برخی ویژگی های آوایی مناطق شمال شرقی ایران به شکل نام خاص بادیلدا درآمده است و ظاهرا در نواحی آسیای میانه بر عیار سمرقندی داستان ابومسلم نامه و زمجی نامه نهاده شده است. این نام گذاری نباید پیش از سده چهارم ه.ق بوده باشد، زیرا چارچوب اصلی داستان ابومسلم نامه به شکلی که امروزه در دست داریم احتمالا در دوره غزنوی به وجود آمده است و بادیلدای عیار نیز یا در همین زمان یا در سده های بعدی به این داستان پیوسته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لیلا ورهرام
استادیار گروه فرهنگ و زبان های باستانی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران،تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
