تاثیر مراقبت تسکینی بر رفتار های ارتقاء دهنده سلامت بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

مقدمه: نارسایی قلبی سندرمی مزمن و پیشرونده است که کیفیت زندگی بیماران را کاهش می دهد. مراقبت تسکینی ، به عنوان رویکردی جامع برای مدیریت علائم و ارتقاء سلامت، ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مراقبت تسکینی بر رفتارهای ارتقاءدهنده سلامت در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی انجام شد. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی در سال ۱۴۰۴ در انستیتو قلب و عروق شهید رجایی تهران بر ۵۶ بیمار واجد شرایط پس از اخذ کد اخلاق و رضایت آگاهانه شرکت در پژوهش (۲۸ نفر گروه مداخله، ۲۸ نفر گروه کنترل) انجام شد. گروه مداخله، برنامه مراقبت تسکینی شامل هفت جلسه از زمان ترخیص تا موعد یک ماه بعد ویزیت و پیگیری پزشک معالج را دریافت کردند. از پرسشنامه های دموگرافیک ، رفتار های ارتقاء دهنده سلامت و پیامد مراقبت تسکینی  استفاده شد. داده ها با استفاده از تجزیه و تحلیل توصیفی ، آزمون های تی مستقل و تی زوجی ، همچنین با آزمون کولموگروف-اسمیرونوف ( بررسی نرمال بودن داده ها )، آزمون لوین ( بررسی همگنی واریانس ها ) و آزمون خی دو ( مقایسه تفاوت توزیع داده های دموگرافیک) در نرم افزار SPSS۲۷ تحلیل شدند. یافته ها: گروه ها در پیش آزمون از نظر متغیرهای دموگرافیک و نمرات پرسشنامه ها همگن بودند (P > ۰.۰۵). نمره کل رفتار های ارتقاء دهنده سلامت در گروه مداخله به طور معنی داری بعد دریافت مراقبت تسکینی بهبود یافت (P = ۰.۰۴۸) اگرچه نمرات زیر مقیاس ها به تفکیک تغییر معنا داری نداشتند. نمره کل پیامد مراقبت تسکینی در گروه مداخله بطور معنا داری پایین تر (بهتر) بود (P = ۰.۰۰۴). تغییر نمرات در گروه کنترل، از نظر آماری معنی دار نبود (P > ۰.۰۵). نتیجه گیری: مراقبت تسکینی بر بهبود رفتارهای ارتقاءدهنده سلامت بیماران مبتلا به نارسایی قلبی تاثیر مثبتی دارد و توصیه می شود به عنوان یک مدل مراقبتی اثربخش در پروتکل های درمانی پرستاری قلب و عروق کشور ادغام شود.

کلیدواژه ها:

Palliative Care ، Heart Failure ، Health Promotion ، Health Behavior ، Self Care ، Telemedicine ، Iran ، مراقبت تسکینی ، نارسایی قلبی ، ارتقای سلامت ، رفتار بهداشتی ، مراقبت از خود ، پزشکی از راه دور ، ایران