مدل علی گرایش به وسواس بر اساس سبک های دلبستگی و سبک زندگی با نقش میانجی حمایت اجتماعی

مقدمه: وسواس فکری-عملی یکی از اختلالات روانی شایع در میان دانشجویان است. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی گرایش به وسواس بر اساس سبک های دلبستگی و سبک زندگی با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده در دانشجویان شهر تهران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی و از نوع همبستگی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در سال تحصیل ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در شهر تهران بودند، که از میان آنها تعداد ۲۷۸ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های وسواس فکری-عملی راچمن و هادسون، سبک زندگی لعلی و همکاران، سبک دلبستگی کولینز و رید و حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ و LISREL-۱۰ از روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که میان سبک های دلبستگی ناایمن و حمایت اجتماعی ادارک شده، با گرایش به وسواس رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین اگرچه رابطه سبک دلبستگی ایمن و سبک زندگی با گرایش به وسواس معناداری نبود، اما این رابطه در صورت وجود نقش میانجی حمایت اجتماعی معنادار شد. نتیجه گیری: می توان گفت که سبک های دلبستگی ناایمن و حمایت اجتماعی پایین، موجب افزایش گرایش دانشجویان به رفتارهای وسواسی می شود. بنابراین به کلیه متخصصان سلامت روان به ویژه روان درمانگران در دانشگاه ها توصیه می شود با مداخلات درمانی میزان دلبستگی ناایمن را کاهش داده و با افزایش حمایت اجتماعی گرایش به وسواس را در دانشجویان کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

Obsessive-compulsive disorder ، Attachment styles ، Lifestyle ، Social support ، Students ، وسواس فکری-عملی ، سبک های دلبستگی ، سبک زندگی ، حمایت اجتماعی ، دانشجویان