یافتن طرح اختلاط اقتصادی برای ساخت رویه های ترافیکی با بتن الیافی

بتن معمولی ماده ای شکننده با مقاومت و ظرفیت کششی پایین است. در دهه های اخیر، برای رفع این محدودیت ها از الیاف جهت تقویت بتن استفاده شده است. یکی از مشکلاتی که تاکنون راهکار اجرایی و تجربی برای آن اندیشیده نشده است، میزان استفاده بهینه الیاف چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ رفتار آزمایشگاهی می باشد. در این پژوهش، دو نوع الیاف macro twisted و PP به صورت ترکیبی برای ساخت رویه های بتنی ترافیکی بررسی شدند. در ۲۱ طرح مختلف، درصد حجمی الیاف ماکرو از ۰ تا ۰.۱۶۵ درصد و پلی پروپیلن از ۰ تا ۰.۶۰۴ درصد تغییر کرده است. طرح ها از نظر مقاومت فشاری، کششی، خمشی، ضربه پذیری و جمع شدگی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که افزودن الیاف تاثیر چندانی بر مقاومت فشاری ندارد، اما مقاومت کششی و خمشی با افزایش الیاف بهبود پیدا کرد و ضربه پذیری بتن الیافی نیز تا ۵ برابر افزایش یافت. در نهایت، طرح بهینه شامل ۰.۱۱۰ درصد حجمی الیاف ماکرو و ۰.۱۶۵ درصد حجمی الیاف پلی پروپیلن پیشنهاد گردید.

کلیدواژه ها:

بتن الیافی ، بهینه سازی اقتصادی ، رویه های بتنی ، الیاف ماکرو و میکرو